เป็นเสือยอดฝีมือสองตัว!
หลี่ชิงชานไม่คิดสู้พัวพัน เขาหยิบโอสถวายุโชยขึ้นมาเม็ดหนึ่งแล้วโยนเข้าปาก
จากนั้นใช้วิชาตัวเบา เร่งหนีไปยังที่ไกลโพ้น
เสือสองตัวไม่สนใจขอทานน้อย พุ่งตรงเข้าใส่หลี่ชิงชาน
ความเร็วของพวกมันสูงจนแทบไม่ต่างจากหลี่ชิงชาน
เมื่อได้ยินเสียงลมหวีดหวิวไล่ตามมาจากด้านหลัง
หลี่ชิงชานก็ยิ่งเร่งฝีเท้าวิ่งฝ่าขุนเขา ไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย
โฮก ๆ ๆ (พี่เสือ พี่เสือสาว เลิกตามได้แล้ว ข้าแค่อยากเข้าไปเอาของสักอย่าง ไม่ได้คิดลบหลู่พวกท่าน)
โฮก ๆ ๆ (เจ้าลบหลู่พวกเราไปแล้ว!)
โฮก ๆ ๆ (แล้วจะเอายังไงก็ว่ามา)
โฮก ๆ (ทิ้งขาไว้สองข้าง ข้ากับเมียคนละข้าง!)
โฮก! (นี่พวกแกกำลังบังคับให้ข้าตายชัด ๆ!)
โฮก ๆ! (ก็จะเอาชีวิตเจ้านั่นแหละ ไอ้สารเลว!)
จะเอาชีวิตข้า? พวกสัตว์เดรัจฉานสองตัวอย่างพวกแกเนี่ยนะ?
เมื่อเห็นว่าหนีมาได้ไกลพอสมควรแล้ว หลี่ชิงชานก็ให้เกราะเทพหลุดออกจากร่าง
มันแปลงเป็นเหยี่ยว พุ่งเข้าใส่เสือดำตัวผู้ที่เป็นจ่าฝูง
เสือดำตัวผู้ไม่ยอมแพ้ มันอ้าปากงับทันที
เกราะเทพพลันอ่อนตัวและแปรรูปร่าง มุดเข้าไปในท้องเสือดำ
ทันทีที่เข้าไปถึงท้อง มันก็เปลี่ยนเป็นดาบเล่มใหญ่ ฟันและสับมั่วซั่วอยู่ภายในท้องเสือ
โฮก ๆ!
เสือดำตัวผู้ร้องโหยหวน เลือดทะลักออกจากปากและจมูกเป็นสาย
โฮก ๆ (พ่อของลูก!)