เสียงโลหะเสียดสีกรีดบาดหู ลากเป็นรอยสีขาวยาวบนถนนลาดยาง
ฉู่สยงถือท่อนเหล็กกลับหัว เดินอาด ๆ เข้ามา
ชายฉกรรจ์หลายสิบคนสวมเสื้อกล้ามสีดำ ลายมังกรลายเสือเต็มตัว ยืนเรียงกันราวกำแพงเนื้อ ปิดทางเข้าโรงเรียนอนุบาลจินหลินไว้อย่างแน่นหนา
บรรดาผู้ปกครองที่มารับลูกพากันถอยกรูดด้วยความตกใจ
รถหรูหลายคันสตาร์ตเครื่องแล้วกลับรถหนีไปทันที
ทางแยกที่เคยแออัดพลันโล่งไปเป็นบริเวณกว้าง
ฉู่เจียวเจียวยืนอยู่หลังฝูงชน ปาดน้ำตาออกอย่างสะใจ
เธอแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เสี่ยวอวี๋
เสิ่นจิงหยวนนั่งอยู่บนรถสามล้อหงซิง
เท้าทั้งสองยันพื้นไว้
เขาเหลือบมองฉู่สยงที่ลากท่อนเหล็กเดินเข้ามา ก่อนก้มมองบุหรี่หงเหมยครึ่งมวนในมือ
ขี้เถ้ายาวห้อยอยู่เป็นพะเนิน
เขาถอนหายใจ ก่อนกดก้นบุหรี่ดับกับแฮนด์รถสามล้อ
กำลังจะลงจากรถ
“โครม!”
เสียงกระจกแตกดังกร้าวมาจากป้อมยามทางขวามือ
เศษกระจกกระเด็นเกลื่อนพื้นราวกับลูกเห็บ
