เสียงปืนดังแหลมกังวาน
ทะลุผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ก่อนกระแทกลงบนถนนยางมะตอยในย่านเมืองเก่าของเจียงเฉิง ราวกับมีฟ้าผ่าลงมา
ภาพถ่ายทอดสดมืดสนิท
แพลตฟอร์มโต่วอินตัดสัญญาณถ่ายทอดสดทันที กลางหน้าจอปรากฏกรอบข้อความสีขาวตัวหนังสือสีดำ
“สัญญาณขัดข้อง สตรีมเมอร์กำลังเดินทางมา”
ผู้ชมออนไลน์นับสิบล้านคนจ้องจอมืดอย่างเหม่อลอย
ไม่มีใครพิมพ์ข้อความแสดงความคิดเห็น
การสังหารหมู่ฝ่ายเดียวเมื่อไม่กี่วินาทีก่อน ทำให้ทุกคนเหมือนมีก้อนอะไรจุกอยู่ในลำคอ
ณ จุดเกิดเหตุในย่านเมืองเก่า
ช่างภาพที่ตามถ่ายอยู่ไหล่ทรุด กล้องถ่ายวิดีโอหนักอึ้งตกกระแทกท้อง
กล้องเอียงชี้พื้น ไฟบันทึกสีแดงกะพริบอย่างอ่อนแรง
เขาหอบหายใจแรง เหงื่อชุ่มจนแผ่นหลังเสื้อยืดเป็นรอยเปียกวงใหญ่
เสี่ยวอวี๋ยังคงหดตัวอยู่ใต้ต้นอู๋ถงริมถนน
เธอไม่เข้าใจว่าคุณลุงชุดดำพูดทิ้งท้ายว่า “ต้องกำจัดให้สิ้นทั้งตระกูล” หมายความว่าอย่างไร
เธอรู้เพียงว่าคนเลวที่หน้าเปื้อนเลือดคนนั้นหายไปแล้ว
ไม่มีปืนจ่อเธออีกแล้ว
พ่อก็ไม่ต้องถูกตัดนิ้วแล้ว
เธอใช้หลังมือสกปรกเช็ดหน้า
น้ำตาผสมกับฝุ่นโคลน ป้ายเป็นรอยดำสองทางบนแก้ม
เสี่ยวอวี๋ก้มมองนิ้วชี้ที่ถูกเศษแก้วบาด
หยดเลือดแข็งตัวเป็นสะเก็ดสีแดงคล้ำเล็ก ๆ แล้ว
เธอสูดจมูก
ในใจยังรู้สึกอึดอัดอยู่ดี
เงินสามสิบหยวนหายไปแล้ว
เธอเก็บมันมาตลอดครึ่งเดือน ทั้งต้องตากแดดแผดจ้า ทั้งคอยหลบหมาจรจัด แถมยังต้องคุ้ยหาของในสถานีขยะ
เกี๊ยวไส้หมูผักชีฝรั่งที่ตั้งใจจะกินคืนนี้ คงอดแล้ว
ห่างออกไปสิบเมตร
ฉินรั่วเสวี่ยคุกเข่าอยู่บนพื้น กล้ามเนื้อต้นขายังสั่นระริก
เธอใช้สองมือยันถนนที่ร้อนระอุไว้