แฟ้มลับสุดยอดของผู้มีอำนาจในเยี่ยนจิงปิดคดีลงแล้ว
การยอมถอยของทางการทำให้ถนนเก่าในเจียงเฉิงมีกำแพงกันกระสุนที่มองไม่เห็นคอยปกป้อง
ถนนเก่าดูเหมือนจะกลับคืนสู่วันเวลาเรียบง่ายที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายชีวิตประจำวันเช่นแต่ก่อน
เจ็ดโมงเช้า เสิ่นจิงหยวนปั่นรถสามล้อหงซิง
พาเสี่ยวอวี๋ไปโรงเรียนอนุบาล
ไม่ไกลจากด้านหลัง ฉู่สยงสวมเสื้อผ้าฝ้ายสีเทา ถือไม้กวาด กวาดใบไม้ที่ร่วงอยู่บนถนนอย่างซื่อสัตย์
ลานหลังร้านขายของชำ
เย่ซิงเฉินสวมผ้ากันเปื้อนสีชมพู คุกเข่าข้างอ่างล้างจาน ขัดหม้อไปพลางเช็ดน้ำตาไปพลาง
ภาพวันเวลาแสนสงบสุข
แต่ความสงบเช่นนี้เป็นเพียงภาพลวงตาที่ใจกลางตาพายุ
สายตาเลื่อนผ่านเจียงเฉิง ข้ามพรมแดนออกไป
ลึกเข้าไปในป่าดิบชื้นอันหนาทึบแถบชายแดนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เต็นท์ทหารสีเขียวแบบเรียบง่ายหลายแถวซ่อนอยู่ใต้พืชใบกว้างขนาดมหึมา
อากาศอบอวลด้วยกลิ่นเหม็นเน่าของใบไม้ผุหมักหมม ปะปนกับกลิ่นน้ำมันปืนฉุนแสบจมูก
ที่นี่คือค่ายชั่วคราวของกองกำลังรับจ้างหมาป่าโลหิต
องค์กรติดอาวุธที่มีอันดับสามในโลกใต้ดินของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
และยังเป็นเกราะคุ้มกันรายใหญ่ที่สุดที่อยู่เบื้องหลังพี่คุนจากศูนย์หลอกลวงทางโทรคมนาคมในทางเหนือของเมียนมา
ภายในเต็นท์บัญชาการหลังใหญ่ที่สุดตรงกลาง
หัวหน้ากองกำลังหมาป่าโลหิต ฉายา “เข็มพิษ”
ชายร่างกำยำชาวตะวันตก สูงเกือบ 190 เซนติเมตร ไว้หนวดเครารุงรัง
ดวงตาขวาสวมผ้าปิดตาสีดำ