ลู่เฉินเยว่ไม่คิดว่าเรื่องราวจะเป็นแบบนี้ แต่เขาก็ไม่อาจเชื่อคำพูดของถังหว่านหนิงเพียงฝ่ายเดียว เรื่องจริงหรือเท็จ เขาจะตรวจสอบให้ชัดเจน
“หว่านหนิง ฉันเรียกคุณแบบนี้คงไม่ถือสานะ? พวกเราไม่ได้คิดจะแย่งเล่อเป่าไป แค่อยากให้เล่อเป่าเติบโตในครอบครัวที่สมบูรณ์ คุณกับเล่อเป่ามาอยู่ที่บ้านตระกูลลู่ก็ได้ พวกคุณออกไปทำงานเมื่อไร ฉันจะช่วยเลี้ยงเด็กให้เอง”
ที่จริงลู่เจี้ยนกั๋วอยากให้ถังหว่านหนิงแต่งงานกับลู่เฉินเยว่ไปเสียเลย แต่ดูท่าแล้ว อีกฝ่ายคงไม่ได้สนใจลูกชายของเขาแม้แต่น้อย
ลู่เจี้ยนกั๋วแอบก่นด่าลู่เฉินเยว่ในใจว่าเจ้าลูกชายไร้ประโยชน์ แม้แต่ภรรยากับลูกของตัวเองยังรั้งไว้ไม่ได้
“ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณปู่ พรุ่งนี้พอเล่อเป่าตื่นแล้ว ฉันจะพาแกกลับ วันนี้ที่มาที่นี่ก็เพราะอยากพูดให้พวกคุณเข้าใจชัดเจนค่ะ”
ถังหว่านหนิงไม่อยากข้องเกี่ยวกับครอบครัวนี้ ตระกูลลู่เป็นตระกูลชั้นแนวหน้าของสังคมชั้นสูง เธอรู้ฐานะของตัวเองดี ไม่ได้ไร้เดียงสาถึงขั้นคิดว่าจะอาศัยลูกยกระดับตัวเอง
ชาตินี้เธอไม่คิดจะแต่งงาน ขอเพียงเล่อเป่าเติบโตอย่างปลอดภัย นั่นก็เป็นความปรารถนาสูงสุดของเธอแล้ว
“อยู่ที่นี่แหละ”
ลู่เฉินเยว่เอ่ยขึ้นกะทันหัน น้ำเสียงหนักแน่นเด็ดขาดจนไม่เปิดช่องให้ปฏิเสธ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลู่เจี้ยนกั๋วก็ถลึงตามองลู่เฉินเยว่
แม้เขาเองก็อยากเจอหลานสาวตัวน้อยทุกวัน แต่การรั้งคนไว้ไม่ใช่วิธีนี้
“เรื่องวันนี้อาจเกิดขึ้นอีกในอนาคต เล่อเป่ายังเล็กมาก จิตใจของแกเปราะบาง ผมไม่อยากให้แกเติบโตในครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์