แต่ในใจของนางกลับไม่มีความคิดที่จะสำนึกผิดแม้แต่น้อย ความโลภและความไม่พอใจกลับยิ่งทวีมากขึ้น ไม่มีทีท่าว่าจะยอมหยุดมือเลยแม้แต่น้อย
ตระกูลจี้มีเพียงจี้อันและนางเท่านั้นที่เป็นลูก ตามธรรมเนียมและขนบของตระกูลที่มีมายาวนาน จี้อันในฐานะบุตรชายคนโตเพียงคนเดียวของตระกูลจี้ ย่อมเป็นทายาทสืบทอดตระกูลโดยชอบธรรม การถือหุ้นและทรัพย์สินส่วนใหญ่ไว้ในครอบครองจึงเป็นเรื่องที่สมควร
ส่วนนางในฐานะคุณหนูใหญ่เพียงคนเดียวของตระกูลจี้ ต่อให้เทียบกับจี้อันไม่ได้ ก็ยังได้แบ่งมรดกและหุ้นส่วนหนึ่งอย่างแน่นอน ชีวิตนี้ไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้อง มีแต่ความสุขสบาย นี่เป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว
แต่กลับกลายเป็นว่า จี้หนิง หวนกลับมา
การมีคนเพิ่มขึ้นมาอีกคนเพื่อแบ่งสมบัติของตระกูล ทำให้แผนการทั้งหมดที่จี้หน่วนคิดไว้ในใจพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
นางคำนวณข้อดีข้อเสียอย่างละเอียดแล้ว สุดท้ายก็พบว่า ไม่ว่าจี้หนิงจะกลับมาทำให้สถานการณ์เปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ตำแหน่งทายาทของจี้อันก็ยังมั่นคงไม่สั่นคลอน หุ้นและผลประโยชน์ในมือไม่สูญเสียแม้แต่น้อย
มีเพียงนางเท่านั้นที่มรดกส่วนที่ควรจะเป็นของตัวเองถูกแบ่งแยกและบีบรัดลง ผลประโยชน์ที่ได้ลดลงอย่างมาก
จี้หน่วนจะยอมทนได้อย่างไร?
ความร่ำรวยที่หยิบฉวยได้ง่าย ๆ ชีวิตที่เหลืออย่างสุขสบาย สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ตัวเองมั่นใจว่าจะได้มา นางไม่มีทางมองดูหุ้นและสมบัติที่ควรจะเป็นของตัวเอง ถูกส่งต่อไปให้จี้หนิงที่เพิ่งกลับมาโดยเปล่าประโยชน์อย่างแน่นอน
ความไม่พอใจอย่างรุนแรงเกาะกุมอยู่ในใจ ความคิดหมกมุ่นยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
นางแอบตัดสินใจว่า ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องหาเรื่องจี้หนิงให้ได้
ถ้าหากเป็นไปได้ นางจะขับไล่จี้หนิงออกจากตระกูลจี้ให้สิ้นซาก ทำให้นางหมดสิทธิ์ที่จะแย่งชิงสมบัติของตระกูลจี้โดยสิ้นเชิง
ต่อให้ขับไล่ไม่สำเร็จ นางก็จะใช้ทุกวิถีทาง แย่งชิงหุ้นส่วนที่ตกถึงมือจี้หนิงกลับมาให้ได้ โดยไม่ยอมลดละแม้แต่น้อย
มือของจี้หน่วนที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวกำแน่นขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ ข้อนิ้วซีดเผือด และตั้งคำปฏิญาณอันโหดร้ายไว้ในใจ