ผู้ชมในห้องไลฟ์:
【โอ๊ย ฉันยิ้มแก้มแทบปริแล้วเนี่ย!】
【แล้วนี่มาบอกฉันว่าร่ายสกิลโดนขัดจังหวะงั้นเหรอ?】
【ตอนนี้สตรีมเมอร์คงสิ้นหวังสุด ๆ เลยสินะ อุตส่าห์รวบรวมอารมณ์ได้ตั้งนาน!】
【พอ ๆ กับนักบินที่เครื่องบินกำลังจะตกเลย!】
【แบบนี้ไม่ถล่มฝั่งตรงข้ามให้ยับไปเลยเหรอ?】
【นึกว่าคู่นี้เป็นแฟนกันหรือไม่ก็เป็นหนุ่มผมทองซะอีก ที่ไหนได้เป็นเพื่อนสมัยเด็ก!】
【จะพูดอะไรได้อีกล่ะ? คงต้องอวยพรให้รักกันยืนยาว 99 ปีแล้ว!】
“ใครมันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง?”
หลินอันพูดอย่างโมโห
ซูเมิ่งเจียหน้าแดง “ไม่เป็นไร ๆ ฉันล้มก็ไม่เป็นไรหรอก”
หลินอันยืนกราน “ไม่ได้ ฉันต้องแก้แค้นให้เธอ พยุงเธอขึ้นมาแล้วฉันยังจะมอบหัวใจแห่งแอฟริกาให้เธอด้วย! นี่เป็นไอเทมแดงชิ้นเดียวที่คนดวงซวยอย่างฉันหาเจอ หลังจากเล่นมาตั้งนานเลยนะ! มันไม่เหมือนกัน!”
“ได้เลย! สู้ ๆ นะ!! ฉันเป็นกำลังใจให้!!” ซูเมิ่งเจียให้กำลังใจ
หลินอันกดปุ่มวี พ่นไอพุ่งตัวไปทางโซนเจ้าหน้าที่สองอย่างรวดเร็ว
ผู้ชมในห้องไลฟ์พลันตื่นเต้นขึ้นมา
【แย่แล้ว!】
【มือคุ้มกันระดับราชันมารของนายลงสนามแล้ว!】
【ค่าความโกรธของสตรีมเมอร์ตอนนี้พุ่งเกิน 9999 แล้ว!】
【ทรราชอวกาศมาแล้ว!】
【นั่นไม่ใช่โยโล่เหรอ?】
【วันนี้จัดให้สตรีมเมอร์ไปเลย!】
……
ขณะเดียวกัน
ณ โซนเจ้าหน้าที่สอง
โหยวหลง มือคุ้มกันระดับราชันมารจากทีมอีสปอร์ตซีซี มองม่ายเสี่ยวเหวินที่ล้มอยู่แล้วถ่มน้ำลายเบา ๆ “ม่ายเสี่ยวเหวินเล่นโคตรดี! คนเดียวแอบจัดการไปตั้งหกคน! แล้วก็ยังยืนแช่อยู่ตรงนี้อีก คิดจริง ๆ เหรอว่าโซนคุกไม่มีคน?”
มือคุ้มกันระดับราชันมารอีกคนอย่างจ้านหลางหัวเราะ “ฉันว่าน่าจะมาห้ามคนตีกัน แล้วก็จัดการคนสุดท้ายพอดี อยู่ตรงนี้จนมึนไปหมดแล้วมั้ง! แต่ถ้าถามฉันนะ แค่ยังไม่เจอพวกเราสองคนต่างหาก ไม่งั้นทั้งสองทีม รวมถึงม่ายเสี่ยวเหวินคนนี้ คงโดนพวกเรากวาดเรียบ!”
โหยวหลงพูดอย่างได้ใจ “ปันปัน มาจัดกระเป๋าของม่ายเสี่ยวเหวินไปสิ! ของเพียบเลยนะ!”
ปันปันชิงเหอ: “โอเค แต่ฉันจ้างพวกนายก็หวังว่าจะบุกให้ดุเดือด ไม่ใช่แค่เก็บทีมสุดท้ายอย่างเดียวนะ”
“โธ่ ปันปัน แน่นอนอยู่แล้ว! พวกเราสองคนเป็นมือคุ้มกันระดับราชันมารทั้งคู่ รับประกันฝีมือได้! แค่รอบนี้ดันสุ่มมาเกิดในโซนคุกเท่านั้นเอง!” โหยวหลงรีบพูด
จ้านหลางพูดขึ้นว่า “ตรงหอพักมีเสียงพ่นไอจากเว่ยหลง หรือม่ายเสี่ยวเหวินยังไม่กลายเป็นกล่อง?”
“ใช่!” โหยวหลงตอบ
“งั้นก็ต้องเป็นเพื่อนร่วมทีมของม่ายเสี่ยวเหวินแล้วล่ะ! ปันปัน ดูฉันฆ่าเดี่ยวมันนะ!” จ้านหลางพูด
“ให้ฉันจัดการเอง! ขอฉันพิสูจน์ฝีมือต่อหน้าปันปันหน่อย!” โหยวหลงร้อนใจ
จ้านหลางว่า “ได้ งั้นนายจัดการเลย!”
ปันปันชิงเหอ: “โอเค งั้นขอดูฝีมือนะ!”
โหยวหลงเลียริมฝีปาก
เขาก็เล่นเว่ยหลงเหมือนกัน!
เว่ยหลงของมือคุ้มกันระดับราชันมาร ไม่ใช่เว่ยหลงธรรมดาที่ใครจะเอามาเทียบชั้นได้!
พอมาถึงสะพานควบคุมกลาง โหยวหลงก็ได้ยินเสียงเว่ยหลงฝั่งตรงข้ามขึ้นสะพานเช่นกัน
อีกฝ่ายยังขึ้นมาไม่ทัน แต่เว่ยหลงคนนั้นก็ยิงปืนใหญ่หมอบเสือเข้ามาแล้ว ดูก็รู้ว่าร้อนใจ!
“สองคนนั้นอาจเป็นแฟนกันก็ได้นะ แฟนสาวม่ายเสี่ยวเหวินล้มไปแล้ว เว่ยหลงถึงได้เดือด นายดูท่ายิงปืนใหญ่หมอบเสือก่อนสิ เสียทรงหมดแล้ว!”
โหยวหลงหัวเราะ ก่อนยกปืนแล้วเดินย่างสามขุมขึ้นไป
ใครจะคิดว่าปืนใหญ่หมอบเสือจะตกลงตรงเท้าเขาพอดี!
“ทำไมบังเอิญขนาดนี้?”
โหยวหลงรู้สึกถึงลางร้าย
เขารีบกดปุ่มวี พ่นไอถอยหลังหลบการโจมตีระลอกนี้
เว่ยหลงคนนั้นขึ้นสะพานมาแล้ว จึงโจมตีจากที่สูงได้
โหยวหลงรีบขว้างระเบิดซีโฟร์ขึ้นไปหนึ่งลูก!
“ติ๊ด ๆ ๆ!”
จากนั้นพลิกตัวกระโดดลงบันไดสองฝั่งของสะพานควบคุมกลาง
เพิ่งกระโดดลงไป
“ปั่ก ๆ ๆ ๆ ๆ!”
กระสุนชุดหนึ่งก็ยิงเข้ามา
ดีที่เขาตอบสนองไว!
จ้านหลาง: “เกิดอะไรขึ้น?”
โหยวหลง: “อีกฝ่ายฝีมือดี! แต่ฉัน โหยวหลงนี่แหละเล่นงานคนเก่ง!”
โหยวหลงอยู่ใต้บันได แล้วชักปืนใหญ่หมอบเสือออกมายิงสวนใส่บนสะพานอย่างแรง!
“คิดว่ามีแต่นายคนเดียวหรือไงที่มีปืนใหญ่หมอบเสือ?”
โหยวหลงพูดอย่างดูแคลน
แต่ทันทีที่เขายิงปืนใหญ่หมอบเสือจบ เว่ยหลงคนนั้นก็กระโดดลงมาจากสะพานควบคุมกลางทันที
จากนั้นก็เปิดฉากยิงด้วยท่วงท่าดั่งมังกรทะยานลงมาจากฟ้า!
“ปั่ก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!”
“โหดชะมัด!!!”
โหยวหลงอดสบถไม่ได้
สถานการณ์แบบนี้เขาตอบสนองไม่ทันเลย!
ไม่มีสกิลหลบหลีกอะไรให้ใช้ทั้งนั้น!
ทำได้แค่รับกระสุน!
แล้วก็ยิงสวนกลับ!
“ปั่ก ๆ ๆ ๆ ๆ!”
แต่เว่ยหลงของเขาเพิ่งยิงได้ไม่กี่นัด ก็โดนอีกฝ่ายถล่มจนร่วง!
จากนั้น
“ฟู่”
คูลดาวน์สกิลพ่นไอของเว่ยหลงรีเฟรช อีกฝ่ายพ่นไอพุ่งกลับขึ้นไปบนบันไดของสะพานควบคุมกลางอีกครั้ง
“ติ๊ด ๆ ๆ~”
แล้วตามด้วยระเบิดซีโฟร์อีกลูก ขว้างไปตรงหน้าศพเขา
การเคลื่อนไหวต่อเนื่องลื่นไหลราวกับสายน้ำ นี่มันเป็นสิ่งที่เขาอยากทำชัด ๆ!
แต่ดันเป็นเว่ยหลงฝั่งตรงข้ามที่ทำได้!!!
“อะไรกันเนี่ย? ทำไมนายล้มแล้ว?” จ้านหลางถามอย่างตกใจ
โหยวหลง: “เมื่อกี้ฉันประมาทไปหน่อย!”
ปันปันชิงเหอ: “ไหนบอกว่าจะพิสูจน์ฝีมือตัวเองไง?”
โหยวหลง: “อีกฝ่ายฝีมือดี!”
ปันปันชิงเหอ: “ไหนบอกว่าเล่นงานคนเก่งไง?”
โหยวหลง: “……”
จ้านหลาง: “ไม่เป็นไรนะปันปัน ยังมีฉันอยู่ ฉันจะคอยเก็บกวาดให้ คนเดียวล้มยังไม่นับว่าทีมพัง แต่ถ้าพวกเราสองคนล้ม ถึงจะเรียกว่าทีมพัง!”
ปันปันชิงเหอ: “ทำไมฉันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเลย?”
จ้านหลาง: “ไม่หรอก! รอบนี้เราชนะเขาแน่!”
จ้านหลางกลืนน้ำลาย
คราวนี้เขาต้องงัดฝีมือทั้งหมดออกมารับมือให้ได้!
……
ภายในร้านเกมเจียซื่อ
เมื่อครู่หลินอันเล่นแบบบ้าบิ่นสุดขีด!
กดสกิลนำ แล้วเปิดฉากยิงล่วงหน้า!
ผู้ชมต่างคิดว่าเขาเล่นได้ธรรมดาและต้องโดนถล่มแน่!
ใครจะคิดว่าหลินอันกลับถล่มอีกฝ่ายร่วงได้ด้วยการเคลื่อนไหวชุดเดียว!
【คุณใช้ปืนไรเฟิลจู่โจมเอ็มเซเว่นทำให้ผู้เล่น “อีสปอร์ตซีซี, โหยวหลง” ล้ม】
ดูจากไอดีแล้ว นี่ก็เป็นมือคุ้มกันเหมือนกัน!
ผู้ชมในห้องไลฟ์:
【เชี่ย?! โหยวหลงจากทีมอีสปอร์ตซีซี? นี่มันมือคุ้มกันระดับราชันมารไม่ใช่เหรอ?】
【ก่อนหน้านี้ฉันเคยจ้างเขาด้วย! เหมือนจะอยู่ทีมเดียวกับจ้านหลางนะ! มือคุ้มกันระดับราชันมารคู่เลย!】
【ราคาไม่ถูกเลยนะ จ้างเดี่ยวชั่วโมงละสามร้อยกว่า จ้างคู่ชั่วโมงละห้าร้อยกว่า แต่ฝีมือก็เป็นที่ประจักษ์จริง ๆ ส่วนใหญ่กวาดแผนที่จนเกลี้ยงได้แน่นอน!】
【ให้ตายสิ?! นี่นายกำลังบอกฉันว่าโหยวหลงเป็นมือคุ้มกันระดับราชันมารงั้นเหรอ?】
【มือคุ้มกันระดับราชันมารโดนสตรีมเมอร์เตะร่วงเลยเหรอ?!】
【โห จริงดิ งั้นแปลว่าสตรีมเมอร์มีฝีมือระดับมือคุ้มกันราชันมารเลยเหรอ?】
【อาจจะแค่โชคดีมั้ง? ถ้าเป็นมือคุ้มกันระดับราชันมารจริง ตอนนี้คงกำลังรับงานอยู่แล้ว อย่างน้อยก็น่าจะมีชื่อเสียงบ้างสิ? แต่ดูหน้าโปรไฟล์สตรีมเมอร์สิ ไม่มีวิดีโอสักคลิป แถมไม่ได้อยู่สโมสรไหน ชื่อในเกมก็ไม่มีคำนำหน้า “อีสปอร์ตอะไรสักอย่าง” ด้วย】
“มือคุ้มกันระดับราชันมารเลยเหรอ!”
ซูเมิ่งเจียอุทานด้วยความทึ่ง
เธอจำได้ว่าก่อนหน้านี้ตอนเล่นกับหลินอันก็เคยเจอมือคุ้มกันเหมือนกัน แต่ตอนนั้นหลินอันสู้มือคุ้มกันไม่ไหวเลย ทุกครั้งที่เจอก็โมโหจนหน้าแดงไปหมด แถมยังหาเหตุผลสารพัดมาแก้ตัว เช่น เกมแลคบ้าง มือพลาดบ้าง แล้วตอนนี้กลับจัดการมือคุ้มกันระดับราชันมารได้เหมือนกินข้าวดื่มน้ำอย่างนั้นเหรอ?
ทั้งที่ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่วัน ทำไมเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้!
“มือคุ้มกันระดับราชันมารงั้นเหรอ?”
“ฉันไม่สนหรอกว่าแกเป็นมือคุ้มกันแบบไหน!”
“ฉันจะจัดการให้กลายเป็นผ้าเช็ดเท้าหมด!”
หลินอันพูดอย่างขุ่นเคือง
อุตส่าห์รวบรวมความกล้าสารภาพรักได้แล้วแท้ ๆ แต่กลับโดนมือคุ้มกันสองคนนี้มาขัดจังหวะ แล้วก็โดนเขาจัดการจนร่วงไปแล้วสินะ?
จะโทษก็โทษที่สองคนนั้นดวงไม่ดีเอง ดันมาหาเรื่องตอนเขากำลังสารภาพรัก แถมยังเล่นงานซูเมิ่งเจียอีก แบบนี้มันก็หาเรื่องโดนซัดชัด ๆ ไม่ใช่หรือไง?
หลังจากขว้างระเบิดซีโฟร์ปิดฉากโหยวหลงแล้ว หลินอันก็วิ่งไปตามกำแพงสะพานควบคุมกลางทันที เคลื่อนไหวไต่กำแพงพร้อมสังเกตทิศทางของโซนเจ้าหน้าที่สอง เพื่อดูว่ามือคุ้มกันคนสุดท้ายซ่อนอยู่ตรงไหน
แต่รออยู่นาน อีกฝ่ายกลับไม่ยอมโผล่หัวออกมาเลย!
ถ้าอย่างนั้นเขาก็คงต้องบุกไปจัดการเองแล้ว!