ผ่านไปเวลาชั่วถ้วยชา จางหลีก็เริ่มลองครั้งที่สอง
จุดไฟ อุ่นเตา สกัดแก่นสาร ผสานแก่นสาร หล่อรวมเป็นยาเม็ด...
ไม่นานนัก กลิ่นยาที่คุ้นเคยก็ลอยออกมาจากเตาหลอมยาอีกครั้ง
จางหลีสีหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง ใจเต้นตื่นเต้นเล็กน้อย เขาหยุดส่งพลังปราณ เปลวไฟใต้เตาค่อยๆ ดับลง รีบร้อนเปิดเตาหลอมยาออก
แต่เมื่อจางหลีมองเห็นยาที่กลั่นสำเร็จ สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปอีกครั้ง เห็นเพียงก้นเตามีเม็ดยาหลายเม็ดสีไม่สม่ำเสมอ แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากยาบำเพ็ญเพียรหลีกข้าวที่เขามักกินเป็นประจำ
“ยาชั้นต่ำ?”
จางหลีสีหน้าคล้ำลง รู้สึกเสียดายเล็กน้อย
ที่เรียกกันว่ายาชั้นต่ำก็คือผลผลิตจากการกลั่นยาล้มเหลวแบบหนึ่ง สาเหตุใหญ่ที่สุดก็คือเกิดปัญหาในขั้นตอนการสกัดน้ำยาและกลั่นแก่นสาร ทำให้สิ่งเจือปนไม่ถูกกำจัดออกจนหมด
ในสภาพเช่นนี้ ถึงแม้จะหล่อรวมยาเม็ดสำเร็จ ก็จะล้มเหลวเพราะสิ่งเจือปนมากเกินไป
“ยาบำเพ็ญเพียรหลีกข้าวคุณภาพขนาดนี้ เกรงว่าแม้แต่นักบำเพ็ญเร่ร่อนที่ยากจนที่สุดก็คงไม่กิน”
จางหลีพึมพำเบาๆ หยิบยาเม็ดสีไม่สม่ำเสมอที่ก้นเตาออกมา คิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เก็บใส่ขวดหยกไว้
อย่างน้อยนี่ก็เป็นยาที่เขากลั่นสำเร็จเป็นครั้งแรก ถึงแม้จะเป็นยาชั้นต่ำ แต่อย่างน้อยก็มีความหมายที่น่าจดจำมาก
ลองครั้งที่สาม
ผลลัพธ์ยังคงล้มเหลว
สาเหตุของความล้มเหลวคล้ายกับครั้งแรก เกิดปัญหาที่การควบคุมไฟ ทำให้ขั้นตอนการผสานน้ำยาผิดพลาด ผสานไม่สมบูรณ์ จนหล่อรวมยาเม็ดไม่สำเร็จ
เผชิญกับความล้มเหลวครั้งนี้ จางหลีในใจไร้คลื่นสงบนิ่ง