สิบวันต่อมาในยามเย็น
ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสำนักชิงเสวียน นอกตลาดลั่วเซีย
แสงสุดท้ายของตะวันตกดินทอดลงบนเขาลั่วเซีย อาบทั่วทั้งภูเขาเป็นชั้นแสงสีส้มแดง
ตึกรามบ้านช่องและแผงลอยบนเขาล้วนจมอยู่ในแสงอุ่นนี้ จากไกลๆ ก็ได้ยินเสียงเรียกขายและเสียงผู้คนดังระงมอยู่ในตลาด เสียงอึกทึกนั้นลอยตามลมเย็นยามเย็นมาถึงเส้นทางขึ้นเขา
ภารกิจเฝ้ายามที่ทะเลสาบจันทร์เสี้ยวต้องไปรายงานตัวภายในหนึ่งเดือน ด้วยระดับการบำเพ็ญในปัจจุบันของจางหลี ใช้กำลังเต็มที่ก็ใช้เวลาเพียงห้าหกวันเท่านั้น เขาจึงไม่รีบออกเดินทาง
ก่อนอื่นเขาใช้เวลาสักพักฝึกฝนผูกผสานอาวุธวิเศษสองชิ้นที่ได้มาจากอู๋เฟิง หนึ่งในนั้นคืออาวุธวิเศษป้องกันระดับกลาง เป็นเสื้อเกราะนุ่ม จางหลีสวมใส่ติดตัวแล้ว
ส่วนอาวุธวิเศษบินระดับกลางนั้น เขาเคยเห็นมาก่อน คือเรือเหล็กสีดำลำที่ลู่หยิงพาเขาทำพิธีเข้าสำนักตอนนั้นนั่นเอง หากไม่เสียดายศิลาปราณเร่งพลังเต็มที่ ความเร็วในการบินเทียบได้กับผู้บำเพ็ญขั้นฝึกปราณระยะปลาย
บวกกับอาวุธวิเศษระดับกลางที่จางหลีมีอยู่เดิมอย่างกระบี่เทียนหยางและกระบี่พิษ ทางด้านอาวุธวิเศษเขาไม่ขาดอะไรแล้ว
ส่วนยันต์วิเศษ ในบรรดายันต์ที่อู๋เฟิงให้มา มีเจ็ดยันต์ชั้นเลิศ ได้แก่สามยันต์เพลิงระเบิด สี่ยันต์เพชรกล้า ส่วนยันต์ระดับกลางยี่สิบอันส่วนใหญ่เป็นยันต์อเนกประสงค์
ดังนั้นเมื่อคิดคำนวณโดยรวมแล้ว จางหลีพบว่าตนยังขาดไพ่ตายที่สามารถพลิกสถานการณ์ได้เด็ดขาดสักหนึ่งอย่าง คล้ายกับยันต์สายฟ้าคำรามที่เคยซื้อไว้ก่อนหน้านั้น