บทที่ 6 คำว่าเซ็กซ์นี่แหละคือมีดคม
ตอนนี้จ้าวต้าเหออยากฆ่าคนให้ตาย
แต่พอเข้ามาถึงตรงหน้าเฉินฮวน กลับถูกเตะล้มลงไป
เฉินฮวนเหยียบหน้าจ้าวต้าเหอไว้ สีหน้าเยาะเย้ย “นายจะเอาอะไรมาสู้กับฉัน?”
“เอาหัวหมา ๆ ของนายมาทุ่มใส่ฉันหรือไง?”
“หรือจะเอาหมวกเขียวบนหัวนายมาทุ่ม?”
จ้าวต้าเหอโกรธจนแทบคลั่ง ทั้งเตะขาดิ้นรน ทั้งตะโกนลั่น “คนตระกูลจ้าวอยู่ไหน รีบมาช่วยที!”
เดิมทีทุกคนก็เดินเข้ามาทางนี้อยู่แล้ว พอฝั่งนี้เริ่มลงไม้ลงมือ พ่อลูกตระกูลจ้าวพร้อมลูกน้องคนสนิทอีกไม่กี่คน ก็พากันถือไม้และมีดฟืนกรูเข้ามา
พวกเขาเห็นซุนไป๋ลู่เสื้อผ้ายับยู่ยี่ ก็เดาได้ทันทีว่าแผนการสำเร็จแล้ว
จ้าวซือหมิงตะโกนขึ้นมาทันที “ดีนักนะ เฉินฮวน แม้แต่ผู้หญิงที่ยังไม่ได้แต่งเข้าตระกูลจ้าว นายก็ยังกล้าคิดไม่ซื่อ!”
“โชคดีที่พวกเรามาทันเวลา ไม่อย่างนั้นคงปล่อยให้นายทำสำเร็จไปแล้ว!”
จ้าวต้าซานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พูดเสริม “ถึงจะเป็นแค่พยายามข่มขืนแต่ไม่สำเร็จ ก็ต้องติดคุกหลายปี คราวนี้นายจบเห่แน่!”
“ยังไม่รีบปล่อยจ้าวต้าเหออีก?”
เฉินฮวนออกแรงเหยียบเพิ่มอีกหลายส่วน จนจ้าวต้าเหอแทบหายใจไม่ออก
เขามองคนตระกูลจ้าวด้วยรอยยิ้ม แล้วพูดเสียงใส “ไม่สำเร็จอะไรนะ?”
“พวกนายลองถามซุนไป๋ลู่ดูสิว่าเมื่อกี้ฉันกับเธอทำสำเร็จกันหรือเปล่า”
คำว่า “สำเร็จ” เขาจงใจออกเสียงอ้อมแอ้ม ฟังดูคล้ายคำว่า “นอนด้วยกัน” แทบไม่มีผิด
“หมายความว่ายังไง?”
“ซุนไป๋ลู่ เธอยอมให้เขาทำเรื่องแบบนั้นกับเธอจริง ๆ เหรอ?” จ้าวต้าซานเบิกตาโต หันไปมองเธอ