วันนี้ที่ทำงาน อารมณ์ของหวานเหวินดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เธอจะไม่ทำให้ตัวเองลำบากอีกแล้ว กังวลล่วงหน้าก็เหมือนทรมานตัวเองล่วงหน้า
คืนนี้ทั้งสองคนจะคุยกันให้ชัดเจน
เธอตั้งใจจะพูดกันตรง ๆ ถ้ากู้ หมิงเยวี่ยนเสียใจ เธอก็ตัดสินใจหย่า
หวานเหวินไม่มีทางเกาะติดเขา อีกอย่างการจดทะเบียนสมรสก็เป็นฝ่ายผู้ชายที่เสนอเอง
หลังเลิกงานกลับถึงบ้าน หวานเหวินก็เริ่มลงมือทำงาน
วันนี้เธอตั้งใจจะทำเกี๊ยวสักมื้อ นี่เป็นเรื่องที่เธอรับปากเขาไว้
เดิมทีหวานเหวินก็คล่องแคล่วอยู่แล้ว ยิ่งอยู่ในร่างกายที่ยังหนุ่มสาวก็ยิ่งว่องไว
ใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง เกี๊ยวแปดสิบตัวก็ปั้นเสร็จเรียบร้อย
เกี๊ยวรูปเงินก้อนเรียงเป็นระเบียบ มองแล้วก็รู้สึกเป็นสิริมงคล
ขณะที่หวานเหวินกำลังเก็บโต๊ะ ป้าจ้าว มารดาของรองผู้บังคับบัญชากองพลจ้าวซึ่งอยู่บ้านเดี่ยวหลังเล็กข้าง ๆ ก็มาหา
หวานเหวินรีบไปเปิดประตู “ป้าคะ มีธุระอะไรหรือคะ”
“หนู ป้ามีเรื่องอยากคุยด้วย” ป้าจ้าวเหลือบมองเข้าไปในบ้าน
หวานเหวินเข้าใจความหมาย จึงเชิญเธอเข้ามา
ป้าจ้าวนั่งลงในบ้าน หวานเหวินก็รีบรินน้ำให้ “ป้าดื่มน้ำก่อนค่ะ”
ป้าจ้าวรับแก้วเคลือบมา “หนู ป้าขอพูดกับหนูสักสองสามคำ”
เธอเหลือบมองประตูอีกครั้ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ผัวเมียอยู่ด้วยกันก็ต้องหลับตาข้างหนึ่งลืมตาข้างหนึ่ง เมื่อคืนป้าเห็นกู้น้อยปีนกำแพงอีกแล้ว พวกหนูทะเลาะกันอีกหรือ”