พนักงานขายถือชุดชั้นในไว้ในมือ สายตากวาดมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างลังเล
ฉันชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่ต้องก็ได้มั้ง?”
“ต้องค่ะ” หวานเหวินรู้ดีว่าตัวเองมีฐานะอย่างไร
เธอถือชุดชั้นในเดินเข้าไปในห้องลองเสื้อ แล้วก็เป็นอย่างที่คิด...
“เอาตัวนี้ค่ะ ไซซ์พอดีเลย” เธอพูดเสียงเบากับพนักงานขายที่รออยู่หน้าประตู
ไซซ์นี้รอบใต้อกใหญ่ไปนิด แต่ใส่แล้วสบายหน้าอกขึ้นเยอะ
“สามีคุณบอกว่าพอดี ก็ใส่ไปเลยค่ะ เดี๋ยวยังต้องลองเสื้อผ้าอีก” เสียงหยอกล้อของพนักงานขายดังมาจากด้านนอก
ถึงเขาไม่พูด หวานเหวินก็เตรียมจะใส่ตัวนี้ออกไปอยู่แล้ว ตอนนี้หายใจได้สะดวกขึ้นมาก
ตอนหวานเหวินออกมา กู้ หมิงเยวี่ยนก็ไปจ่ายเงินเรียบร้อยแล้ว
พนักงานขายมองเธออย่างอิจฉา “ผู้ชายของคุณดีจริง ๆ ฉันออกบิลให้ตั้งสองตัว คุณนี่โชคดีจริง ๆ”
เธอยกนิ้วโป้งให้หวานเหวิน แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา
พวกเธอเห็นผู้คนในห้างมามาก จึงรู้ว่าครอบครัวที่มาซื้อชุดชั้นในที่นี่ไม่ใช่ครอบครัวธรรมดา
แต่เธอไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนเต็มใจพาภรรยามาซื้อชุดชั้นใน แถมยังซื้อทีเดียวสองตัวด้วย
คู่นี้ ผู้ชายเป็นนายทหารหนุ่ม ส่วนผู้หญิงหน้าตาสวยน่ารัก มองแล้วเพลินตาและเหมาะสมกันดี
หวานเหวินยืนอยู่กับที่ มองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ชำระเงิน เครื่องแบบทหารของเขาโดดเด่นสะดุดตา
เธอไม่ได้เดินเข้าไป เพียงมองเขาอย่างสงบนิ่ง มือค่อย ๆ ลูบห่อเสื้อผ้าอีกตัวที่เตรียมไว้
กู้ หมิงเยวี่ยนจ่ายเงินเสร็จก็หันกลับมาเดินหาเธอ พอเห็นเธอ ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย
เขายื่นบัตรร้านค้าให้เธอ หวานเหวินยิ้มอย่างรู้ใจก่อนรับมา แล้วหันไปส่งให้พนักงานขายพร้อมรอยยิ้ม
“ไปกัน เราไปที่เคาน์เตอร์ข้างหน้ากัน” กู้ หมิงเยวี่ยนพาเธอกลับไปยังเคาน์เตอร์กี่เพ้า