ในห้องประชุมเงียบกริบ ไม่มีใครกล้าตอบโต้
คนที่กล้าคัดค้านประธานหลินก่อนหน้านี้ ชายคนนั้นคือชะตากรรมที่เห็นได้ชัด
บอดี้การ์ดชุดดำกว่าสิบคนที่ยืนอยู่ที่ประตู ถือไม้เบสบอล ยิ่งกดดันให้พวกเขาหายใจแทบไม่ออก
ในฝูงชน ซูหยวนชิวมองไปที่เหลียวฉี่หลาน แต่ฝ่ายกลับเหมือนไม่เข้าใจความหมายของเขา ยังคงยืนนิ่งไร้ความรู้สึก
แววตาซูหยวนชิวผิดหวังเล็กน้อย ยกเท้าจะเบียดออกจากฝูงชน แต่กลับถูกเหลียวฉี่หลานดึงไว้
“เหลียวซู อย่าไป!”
เหลียวฉี่หลานพูดเสียงเบา พร้อมส่ายหน้า
ซูหยวนชิวสลัดมือเหลียวฉี่หลาน ก้าวยาวๆ เบียดออกจากฝูงชน ตะโกนว่า “ประธานหลิน การทำแบบนี้เท่ากับบังคับซื้อขาย พวกเราแจ้งตำรวจได้นะ!”
“แจ้งตำรวจ?” หลินไฉ่อีเอาแขนกอดอก หัวเราะเย็นชา “แกแจ้งสิ ลองดู!”
ซูหยวนชิวรู้สึกไม่ดี ควักโทรศัพท์ออกมาดู “ไม่มีสัญญาณ?”
“คนแซ่หลิน แกเตรียมการไว้ล่วงหน้าจริงๆ ด้วย” เขาจ้องหลินไฉ่อีอย่างกัดฟัน “แกไม่กลัวถูกประชาชนเกลียดชังหรือไง?”
“หึหึ!” สายตาหลินไฉ่อีกวาดมองทุกคน “ตอนนี้พวกเธอยังไม่เข้าใจฉัน โกรธฉันก็เป็นเรื่องปกติ”
“หลังจากนี้ พวกเธอจะต้องขอบคุณฉันแน่นอน เป็นฉันที่พาพวกเธอได้เงินก้อนโต”
นี่คือเหตุผลที่ทำให้เธอกล้าใช้วิธีแข็งกร้าวในวันนี้
ตราบใดที่กลุ่มบริษัทซิงเฉินผ่านพ้นวันนี้ไปได้ หุ้นที่พวกเขาซื้อวันนี้จะต้องทวีคูณขึ้นหลายเท่า ตอนนั้น ใครจะยังแค้นเธอล่ะ?