ในโรงงานร้างทางตอนใต้ของเมือง แสงสลัว เต็มไปด้วยกลิ่นดินที่แตกสลาย
หูเจียวเจียวถูกมัดข้อมือไว้กับเสาคอนกรีต ริมฝีปากเล็ก ๆ ถูกปิดด้วยเทปกาว
ดวงตาของนางแดงก้ำ เธอเงยหน้ามองไปข้างหน้าอย่างเงียบ ๆ พวกอันธพาลร่างใหญ่กำลังนั่งเล่นไพ่กันอยู่รอบโต๊ะ ทุกทางเข้าออกของโรงงานมีลูกน้องถือไม้ถือท่อนยืนเฝ้าอย่างเคร่งเครียด
ชั้นบนของโกดัง ไม่มีแสงสว่างแม้แต่น้อย
แต่เธอรู้ดี ว่าไอ้หัวโล้นนั่นพาคนซ่อนอยู่ข้างบนนั้น
ตอนที่ไอ้หัวโล้นโทรหาซูเฉินเมื่อครู่ เธอกัดฟันแน่นไม่ส่งเสียงออกมา
เธอหวังให้ซูเฉินไม่ต้องมา
เธอไม่อยากให้ซูเฉินต้องถูกจับเพราะเรื่องนี้อีก ถ้าเป็นอย่างนั้น ชีวิตของเขาก็จะพังพินาศไปหมด
ถ้า...ถ้าพวกสัตว์ร้ายพวกนี้จะทำอะไรฉันอย่างที่พูดในโทรศัพท์ ฉัน...ฉันคงต้องกัดลิ้นตาย
พ่อแม่ที่รัก กับคุณยายที่รัก รวมถึงน้องชายน้องสาว เพื่อนร่วมชั้นที่ดี...คิดถึงโลกนี้เหลือเกิน
คิดถึงตรงนี้ ดวงตาหูเจียวเจียวแดงก่ำอีกครั้ง น้ำตาไหลรินเป็นเม็ดใหญ่
ในโกดังชั้นสอง มืดจนมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือ
หัวเหลืองที่นึกถึงหน้าอกและก้นของเด็กสาวข้างล่างก็อดที่จะเลียริมฝีปากไม่ได้
เขากระซิบว่า "หัวหน้า หนูว่าสาวข้างล่างนี่โคตรจะแซ่บเลย! ให้หนูลงไปลูบคลำก่อนพอแก้คันได้มั้ย?"
"หัวหน้าวางใจได้ กฎหนูรู้ดี ร่างของนาง หัวหน้าต้องได้ชิมคนแรกแน่นอน แค่ให้หนูได้มือไปก่อนเท่านั้นแหละ"