เสียงอิเล็กทรอนิกส์เย็นชาของระบบดังขึ้น:
[ติ้งตอง! ผู้เล่น “เหลากง” บรรลุการตายครั้งแรกแล้ว]
“......”
เสิ่นอีเหยียน:“......”
???
นางคำนวณผิด
ไม่คิดว่านางจะไม่ได้ป่วย
แม้นางจะอยู่ในห้องผู้ป่วยของโรงพยาบาล แม้นางจะสวมชุดคนไข้
แต่นางกลับไม่ได้ป่วยจริง ๆ
และที่คุณหมอเอ็นพีซีคนนี้ถามนางว่า “หัวใจเป็นอย่างไรบ้าง”
ก็เพื่อวางกับดักให้นางคิดไปเองว่าตนเป็นโรคหัวใจ
ช่างมีเล่ห์เหลี่ยมลึกซึ้ง
ให้ตายเถอะ แล้วทำไมนางถึงไม่ได้ป่วยกันแน่......
[ตรวจพบว่ามีข้อความสดจากผู้ชมห้องถ่ายทอดสดที่ไม่รู้จัก มีความประสงค์จะย้อนดูหรือไม่?]
เสิ่นอีเหยียนถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายแล้วพูด:
“ต้องดูสิ”
ข้อมูลที่หลุดออกมาหลังจากตายไปหนึ่งครั้ง ต้องเป็นคำใบ้ที่สำคัญมากแน่นอน
แทบจะเป็นการบอกเป็นนัยชัดเจนว่านี่คือคำแนะนำเอาใจใส่ที่ระบบเกมมอบให้ผู้เล่นใหม่
[--กำลังโหลดข้อความสดจากผู้ชมห้องถ่ายทอดสดที่ไม่รู้จัก--]
[ติ้งตอง! โหลดการย้อนดูเสร็จสิ้นแล้ว]
[จำนวนผู้ชมห้องถ่ายทอดสดปัจจุบัน: 18 คน]
[ว้าว สาวน้อยในห้องถ่ายทอดสดนี้หน้าตาค่อนข้างใสสะอาด รสชาติต้องดีแน่ ๆ เลย?]
[แน่นอน เอาเลื่อยไฟฟ้าฉันเป็นชิ้น ๆ แล้วค่อยเคี้ยว ต้องละลายในปากแน่นอน]
[ฉันพนันกับขนมขบเคี้ยวหนึ่งถุงว่าเธออยู่ได้นานกว่าพี่ชายที่ตื่นตกใจข้าง ๆ ห้าสิบวินาที!]
......
พออ่านมาถึงตรงนี้ เสิ่นอีเหยียนก็ตกอยู่ในความเงียบ
รู้สึกว่าข้อความสดที่เรียกว่าห้องถ่ายทอดสดนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยถูกต้องนัก
ค่อนข้างน่าขนลุก
แล้ว “พี่ชายที่ตื่นตกใจข้าง ๆ” นั่นคืออะไรกัน?
เป็นพวกเดียวกับนางที่ถูกดึงเข้ามาในเกมเพื่อเกิดใหม่หรือ?
หรือเป็นแค่กลุ่มเปรียบเทียบที่ตั้งขึ้นมาเพื่อเนื้อเรื่องของเกม?
เสิ่นอีเหยียนดูข้อความสดต่อไปเพื่อหาข้อมูล
......
[เอ๊ะ ๆ สตรีมเมอร์หน้าใหม่พวกนี้ก็ซวยจริง ๆ นะ เกิดมาได้ก็อยู่ในโรงพยาบาลประหลาดที่สี่แล้ว]
[สาวน้อยคนนี้กล้าแกล้งทำเหม่อลอยหรือเนี่ย? ตอบคำถามไม่ได้แล้วจะถ่วงเวลา?]
[อิ ๆ คุณหมอคงจะรู้แล้วล่ะสิว่านางเป็นคนนอก?
[เฮ้อ ไม่สนุกเลย สตรีมเมอร์หน้าใหม่พวกนี้ไม่มีใครเดาได้เลยสักคนว่าโรงพยาบาลนี้เต็มไปด้วยสิ่งประหลาด และตัวตนของตัวเองคือมนุษย์ที่แฝงตัวเข้ามา]
[ไปเถอะ ๆ ไปดูสตรีมเมอร์เก่าแท้ ๆ ข้าง ๆ ดีกว่า แม้จะอาจอยู่ได้ไม่นานก็เถอะ]
......
หลังจากดูข้อความสดทั้งหมดจบ
เสิ่นอีเหยียนรู้สึกคันหัว คิดหนักจนสมองจะระเบิด
ไม่ได้นะเพื่อน เกมแนวกลายพันธุ์ความรักนี่ ไม่ทำตามสูตรที่คาดไว้จริง ๆ นะ?
เปิดฉากมาก็เป็นโจทย์ฆ่าตัวตายที่ความยากเต็มพิกัด
ต่อให้คนธรรมดาจะรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ก็ไม่มีทางเดาได้ว่าตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์สุดขั้วขนาดนี้จริง ๆ น่ะสิ?!
แล้ว......ในฉากหลังของเกมนี้ยังมีห้องถ่ายทอดสดด้วย?
ยังแยกสตรีมเมอร์เก่ากับสตรีมเมอร์หน้าใหม่อีก?
หกร้อยหกสิบหก ก็เอาสตรีมเมอร์หน้าใหม่ไปเล่นงานแบบนี้เลยเหรอ
แต่โชคดีที่เสิ่นอีเหยียนเป็นผู้เล่นผู้มีเกียรติ มีการย้อนกลับไม่จำกัด และมองทะลุเนื้อหาข้อความสด
แค่ตัวละครตายไปหนึ่งครั้ง ย้อนกลับมาใหม่ก็ได้!
[--กำลังย้อนกลับ--]
[ติ้งตอง! ย้อนกลับแบบสุ่มให้คุณไปเมื่อสามนาทีก่อนแล้ว]
“เหลากง กลับมาสนใจหน่อยสิ คุณยังไม่ได้ตอบคำถามฉันเลย
หัวใจของคุณช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”
เสิ่นอีเหยียนลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ก็พบกับดวงตาสีแดงที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มอันตรายของคุณหมอ
ครั้งนี้เธอรู้คำตอบแล้ว
นางเปลี่ยนเสียงเป็นข้อความอย่างใจเย็น:
“คุณหมอคะ คุณคงเข้าใจผิดอะไรสักอย่างใช่ไหม?
หัวใจของหนูไม่มีปัญหา หนูไม่มีโรคอะไรเลยนะคะ”
พอพูดจบ
คุณหมอขยี้ตาลงเล็กน้อย ยกมุมปากยิ้มบาง ๆ แล้วพูด:
“เหลากง คุณพูดอะไรกัน คุณมีโรคจิตเภทขั้นรุนแรงชัด ๆ
ไม่เช่นนั้นทำไมถึงถูกฉันมัดไว้บนเตียงล่ะ?”
ข้างหูเป็นเสียงเลื่อยไฟฟ้าดังก้อง เงยหน้าขึ้นก็เห็นรอยยิ้มประหลาดเย็นชาของคุณหมอ
เสิ่นอีเหยียนรู้สึกหนาววาบที่แผ่นหลังโดยไม่รู้ตัว รีบตอบทันที:
“คุณหมอคะ คุณคงเข้าใจผิดแน่ ๆ หนูไม่มีโรคอะไรทั้งนั้น”
“......”
สายตาคุณหมอจ้องเขม็งไปที่เสิ่นอีเหยียน จ้องอยู่นาน
ในขณะที่เสิ่นอีเหยียนถูกจ้องจนขนลุกไปทั้งตัว
เขาก็พลันยิ้มสุดบ้าคลั่ง ยกเลื่อยไฟฟ้าฟาดลงมาเฉียดหนึ่งเซนติเมตรจากคอเสิ่นอีเหยียน!
หัวเตียงด้านหลังถูกฟาดจนแตกออกเป็นส่วนหนึ่งทันที
“......”
เสิ่นอีเหยียนตกใจจนสะดุ้ง
แล้วด้วยความโกรธ ก็ถือโทรศัพท์ให้ห่างออกไปเล็กน้อย
ส่วนคุณหมอก็มองเสิ่นอีเหยียนด้วยดวงตาสีแดงที่เปี่ยมความสนใจ
เหมือนจะอยากเห็นความตื่นตกใจในดวงตานาง
อย่างไรก็ตาม
ตัวละคร “เหลากง” ของเสิ่นอีเหยียนในเกมถูกควบคุมโดยระบบอัตโนมัติ
“เหลากง” ที่ควบคุมโดยระบบจะไม่แสดงสีหน้าใด ๆ ในตอนที่เสิ่นอีเหยียนไม่ส่งข้อความ
ดังนั้น
สีหน้าของเสิ่นอีเหยียนในเกมจึงดูมั่นคงมาก ไม่มีความหวั่นไหวเลย
ตรงกันข้ามกับคุณหมอเอ็นพีซีที่ดูเหมือนเด็กดื้อไม่มีเหตุผล
ในที่สุด
เขาก็ดูเหมือนจะเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง รวบเลื่อยไฟฟ้ากลับมา แล้วจ้องมองเสิ่นอีเหยียนด้วยสายตาเร่าร้อน:
“ดูเหมือนคุณจะไม่ใช่มนุษย์ที่แฝงตัวเข้ามาจริง ๆ นะ......
ถ้าอย่างนั้นก็อยู่เงียบ ๆ ในห้องผู้ป่วย อย่าคิดหนีออกไปก่อเรื่องล่ะ ไม่เช่นนั้น......”
จู่ ๆ คุณหมอก็ก้มตัวลงมาชิดเสิ่นอีเหยียนบนเตียง ดวงตาแวบหนึ่งด้วยความตื่นเต้นประหลาดแล้วพูด:
“ต่อให้คุณเป็นคนที่ผู้อำนวยการพามา ฉันก็จะตัดหัวคุณทิ้ง”
พูดจบ
คุณหมอเอ็นพีซีก็มองเสิ่นอีเหยียนอีกครั้งอย่างลึกซึ้ง ก่อนจะถือเลื่อยไฟฟ้าเดินออกจากห้องผู้ป่วยไปอย่างช้า ๆ
พร้อมกับเสียง “ปัง” ของห้องผู้ป่วยที่ถูกคุณหมอปิดลง
และเสียงเลื่อยไฟฟ้าดังกึกก้องด้านนอกก็ค่อย ๆ ห่างออกไป
เสิ่นอีเหยียนถึงได้ถอนหายใจโล่งอก
ดูเหมือนโจทย์ความเป็นความตายตอนเปิดฉากจะถือว่าผ่านพ้นไปชั่วคราวแล้ว
อย่างน้อยตอนนี้ก็มีเวลาหายใจสะดวกอยู่บ้าง
แม้จะไม่รู้ว่าผู้อำนวยการที่คุณหมอเอ็นพีซีพูดถึงเป็นใคร หรือตำแหน่งตัวตนของตัวเองคืออะไร
แต่เสิ่นอีเหยียนจะจดจำรายละเอียดข้อมูลเหล่านี้ไว้อย่างแม่นยำ เพื่อใช้ผ่านด่านในภายหลัง
[ติ้งตอง! ขอแสดงความยินดี คุณได้รับความไว้วางใจเล็กน้อยจาก “คุณหมอ” แล้ว]
[ในสายตาของ “คุณหมอ” คุณคือสิ่งประหลาดที่มีเส้นสาย]
[ในสายตาของผู้ชมที่ไม่รู้จักในห้องถ่ายทอดสด]
[คุณคือสตรีมเมอร์เก่า ที่ซื้อรูปลักษณ์ใหม่และใช้วิธีพิเศษมาเล่นในด่านระดับต่ำเพื่ออวดฝีมือ]
เสิ่นอีเหยียนอึ้งไปครู่หนึ่ง
ไม่คิดว่าเกมนี้จะสมจริงขนาดนี้ มีแม้กระทั่งการอวดฝีมือของสตรีมเมอร์ระดับสูง
ถึงแม้นางจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคนที่มาอวดฝีมือ
แต่ก็ดีเหมือนกัน อาจดึงดูดผู้ชมได้มากกว่า......
[คำแนะนำเพิ่มเติม:]
[1. ผู้ชมที่ไม่รู้จักตอนนี้ถือว่าตัวตนของคุณเป็นสตรีมเมอร์ฝ่ายมนุษย์ชั่วคราว]
[2. การสนทนาเฉพาะระหว่างระบบกับผู้เล่นคุณ ผู้ชมที่ไม่รู้จักและทุกฝ่ายในโลกเกมไม่สามารถมองเห็นได้]
[3. สิทธิ์ปัจจุบันของคุณไม่เพียงพอ ไม่สามารถปลดล็อกการดูข้อความสดในห้องถ่ายทอดสดแบบเรียลไทม์ได้]
[--การ์ดมนุษย์ปลอม “ผู้กลายพันธุ์ปลอมแปลง” ของคุณกำลังปลดล็อก--]
[ติ้งตอง! ปลดล็อกสำเร็จ ผู้เล่นได้รับสกิลพื้นฐานแล้ว]
ไม่นาน เสิ่นอีเหยียนก็เห็นปุ่มโจมตีปรากฏบนหน้าจออย่างประหลาดใจ
และเหนือปุ่มโจมตีมีตัวอักษรเล็ก ๆ อธิบาย:
[สกิลหนึ่งของ “ผู้กลายพันธุ์ปลอมแปลง”: “เปลี่ยนร่าง”]
[คำอธิบายสกิลหนึ่ง: สามารถแปลงร่างเป็นสิ่งไม่มีชีวิตหรือสิ่งมีชีวิตในรูปแบบใดก็ได้ เพิ่มความเร็วเคลื่อนที่ 50% คงอยู่ 15 วินาที]
[คำแนะนำเพิ่มเติม: สกิลสามารถอัปเกรดได้]