เมื่อเกมรักจำลองซ่อนปุ่มโจมตี

ตอนที่ 2 การลงโทษด้วยการเลื่อยหัวใจ

5 นาที· 1.3K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

......ตายกะทันหัน?

ในขณะที่จิตสำนึกของเสิ่นอีเหยียนจมดิ่งสู่ความมืดมัว

เสียงระบบกลไกดังก้องราวกับเสียงสวรรค์:

[ติ๊ง! --กำลังพยายามรักษาสัญญาณชีพของผู้เล่น--]

[ตรวจพบว่าผู้เล่น "เหลากง" นอนดึกเป็นเวลานาน กิจวัตรไม่สม่ำเสมอ อาหารการกินไม่ดีต่อสุขภาพ ขาดการออกกำลังกาย]

[ดังนั้น การตายกะทันหันของคุณจึงเป็นไปตามกฎธรรมชาติ]

เสิ่นอีเหยียนให้คะแนนหกจุด:

"......"

[แต่ นี่คือเหตุผลที่《เกมจำลองรักสุดประหลาด》เลือกคุณ]

เสิ่นอีเหยียน: "......?"

[เพียงแค่คุณผ่านด่านต่างๆ ของเกมนี้ สะสมคะแนนให้เพียงพอ--]

[คุณก็สามารถซื้อไอเทมระดับ SSSS+ หายาก "การ์ดเกิดใหม่" เพื่อชนะการเกิดใหม่ของคุณ]

"......เกิดใหม่? จริงหรือเปล่า?"

เสิ่นอีเหยียนไม่คิดว่าโครงเรื่องนิยายออนไลน์แบบนี้จะตกมาที่เธอ

นี่คือสิ่งที่เธอสมควรได้รับจากการเป็นคนจนทั้งชีวิต

[คำแนะนำ: ผู้เล่นจะทราบเงื่อนไขการซื้อการ์ดเกิดใหม่หลังจากผ่านด่านฝึกหัด]

"ไม่มีปัญหา ก็แค่ผ่านด่านฝึกหัดนี่นา"

เสิ่นอีเหยียนยิ้มมุมปาก อย่างมีเสน่ห์:

"ฉันเนี่ยเป็นเซียนเกมตัวยง นายมาหาฉันให้ผ่านเกม ถือว่าหาถูกคนแล้วละ~"

[ติ๊ง! มอบของขวัญสำหรับผู้เล่นใหม่ทันที: ฟื้นคืนชีพชั่วคราว]

วินาทีถัดมา

เสิ่นอีเหยียนรู้สึกถึงอาการวิงเวียนหัว

มีความรู้สึกเหมือนวิญญาณถูกยัดกลับเข้าไปในร่างกาย ความรู้สึกปลอดภัยราวกับกินยานอนหลับ 99 เม็ดจากโถส้วม

จากนั้น

เสิ่นอีเหยียนลืมตาขึ้นเหมือนผีดิบ หลังจากที่ตายไปแล้ว

เธอมองโทรศัพท์มือถือด้วยความตกใจและตื่นเต้น:

"ฉันฟื้นคืนชีพแล้วจริงๆ......"

ที่แท้ก็ไม่ใช่ภาพหลอนก่อนตายจาก oppoA5 ระเบิดนี่เอง

ในขณะเดียวกัน

ภาพบนหน้าจอโทรศัพท์ก็เปลี่ยนไป

ภาพเกมมืดลงก่อน

ด้านบนสุดของหน้าจอมีข้อความเล็กๆ สามบรรทัด:

[แผนที่ด่านปัจจุบัน: โรงพยาบาลประหลาดที่สี่]

[เงื่อนไขผ่านเกม: ยังไม่ปลดล็อก]

[ของขวัญใหญ่สำหรับผู้เล่นใหม่: พลังฟื้นฟูสูง, แถบเลือด, แถบพลัง, ลดเวลาคูลดาวน์สกิล]

เมื่อแสงค่อยๆ สว่างขึ้น

สิ่งที่เห็นคือวอร์ดของโรงพยาบาล

ไฟบนเพดานสว่างมืดสลับกัน อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นยาฆ่าเชื้อ

เสิ่นอีเหยียนเพิ่งจะคิดบังคับตัวละครในเกมให้ขยับ

ก็พบว่า "ตัวเอง" ถูกเชือกมัดแน่นอยู่บนเตียง

สถานะปัจจุบันคือไม่สามารถขยับได้

เสิ่นอีเหยียนงงไปครู่หนึ่ง ก็นึกถึงคุณสมบัติของเกมนี้

เกมจำลองรักสุดประหลาด 18+......

เธอรู้สึกเขินอายขึ้นมาทันที ใบหูแดงเรื่อ:

"อะไรกัน......เปิดฉากมาก็เล่นแนวผูกมัด ให้คนเขินน่าดู......"

วินาทีถัดมา

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างหูอย่างไม่รีบร้อน:

"เหลากง เธอตื่นแล้วหรือ?"

พร้อมกันนั้น ยังมีเสียงเลื่อยยนต์ดังหูอื้ออย่างน่าประหลาด

เดี๋ยวนะ......เสียงเลื่อยยนต์?!

รอยยิ้มเขินๆ ของเสิ่นอีเหยียนแข็งทื่อ:

"......?"

เธอมองอย่างเงียบๆ ไปที่ NPC "หมอ" ที่ถือเลื่อยยนต์อยู่ตรงหน้า

หมอที่ถือเลื่อยยนต์......?

ห๊ะ?!

ข้างเตียงคนไข้

นิ้วมือซีดขาวยาวของหมอลูบด้ามเลื่อยยนต์ช้าๆ ปลายคอเสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดเผยให้เห็นรอยเลือดที่กระดูกไหปลาร้า

โซ่แว่นตากรอบทองแกว่งไกวตามการเอียงหัวเล็กน้อย ในเงาของผมที่ร่วงหล่น ดวงตาสีแดงนั้นเหมือนมีดอาบยาพิษ

เมื่อฟันเลื่อยเริ่มหมุนด้วยเสียงหึ่งๆ

เขายิ้มมองเสิ่นอีเหยียน หยดเลือดที่กระเซ็นบนแว่นตากำลังไหลลงมาตามสันจมูก

ประกอบกับไฟบนเพดานที่สว่างมืดสลับกัน

บรรยากาศสยองขวัญเต็มอิ่มไปพร้อมกับความหล่อของ NPC หมอคนนี้

ต้องบอกว่า สมกับเป็นเกมจำลองรักสุดประหลาดจริงๆ

ถ้าเป็นแค่การเล่นเกมธรรมดา

เสิ่นอีเหยียนอาจจะแหย่หนุ่มหล่อคนนี้อย่างบ้าคลั่งเพราะความหล่อนั่นแหละ

แต่ทว่า

นี่คือเกมที่เกี่ยวกับว่าเธอจะ "ผ่านด่านสะสมคะแนน" เพื่อบรรลุการเกิดใหม่ได้หรือไม่

เสิ่นอีเหยียนต้องให้ความสำคัญกับการผ่านด่านเป็นหลัก และมีจุดประสงค์เดียวคือการผ่านด่าน

ดังนั้น

NPC หมอที่บุคลิกเหมือนฆาตกรต่อเนื่องโรคจิตคลั่งเลื่อยยนต์คนนี้

ทำให้เสิ่นอีเหยียนรู้สึกกดดัน

NPC บุคลิกแบบนี้ อีกทั้งหน้าตาดี คงไม่ใช่คนดีแน่ น่ากลัวสุดๆ

ถึงจะไม่ใช่บอสใหญ่สุดท้าย ก็ต้องเป็นบอสรองแน่นอน

ในไม่ช้า

หมอผมดำตาสแดงหัวเราะเบาๆ ถามคำถามแรกของเกม:

"เหลากง หัวใจเธอเมื่อเร็วๆ นี้เป็นอย่างไรบ้าง?"

"......"

จากนั้น กล่องระบบก็เด้งออกมา

ผู้เล่นสามารถพูดเสียง หรือแปลงเสียงเป็นข้อความ หรือพิมพ์ก็ได้

[ติ๊ง! โปรดผู้เล่นตอบอย่างรอบคอบ]

[แม้ว่าคุณในฐานะผู้เล่นผู้มีเกียรติ จะมีความสามารถในการย้อนกลับได้ไม่จำกัด......]

เสิ่นอีเหยียนถอนหายใจโล่งอกก่อน:

"ย้อนกลับได้ไม่จำกัดด้วย ดูท่าจะเป็นของขวัญที่ฉันสมควรได้จากการเป็นคนจนทั้งชีวิต......"

[แต่เมื่อย้อนกลับครบสามครั้ง จะเข้าสู่โหมดลงโทษถาวร]

[คำแนะนำจากระบบ:]

[ระบบจะบันทึกเกมให้คุณอัตโนมัติแบบสุ่ม เวลาในการย้อนกลับไม่แน่นอน]

[โปรดผู้เล่นคิดให้รอบคอบ ตอบคำถามของ NPC ทุกคนอย่างจริงจัง มิฉะนั้นผลที่ตามมาคือคุณต้องรับผิดชอบเอง]

จ้องมองเนื้อหาคำแนะนำของระบบ เสิ่นอีเหยียนรู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี:

"......อะไร?! นี่มันเปิดฉากมาเป็นคำถามชี้เป็นชี้ตายเลยหรือไง?"

แล้วย้อนกลับครบสามครั้งยังมีโหมดลงโทษอีก?

โหมดลงโทษถาวรหมายความว่าไง......

มองหมอตาสแดงที่ยิ้มๆ ถือเลื่อยยนต์อยู่ตรงหน้า

เสิ่นอีเหยียนรู้สึกหนาวสะท้านถึงกระดูกสันหลัง

ค ค ค ค คงไม่ใช่......เอาเลื่อยยนต์มาลงโทษเธอใช่ไหม?

เอาเลื่อยยนต์วาดหัวใจเปื้อนเลือดบนตัวเธอ?

หรือไม่ก็ฟันให้ขาดเป็นท่อนๆ ให้เธอสัมผัสความเสียวแปลบของการถูกเฉือนเป็นหมื่นชิ้น?

เกมจำลองรักประหลาดนี้......คงไม่ประหลาดแบบนี้ใช่ไหม?!

ในขณะนี้

เห็นเสิ่นอีเหยียนดูเหมือนเหม่อลอย

หมอผมดำตาสแดงสีหน้าหมองคล้ำลง ถามซ้ำ:

"เหลากง กลับมาสนใจตรงนี้หน่อย เธอยังไม่ได้ตอบคำถามของฉันเลย

หัวใจเธอเมื่อเร็วๆ นี้เป็นอย่างไร?"

เห็น NPC หมอคนนี้ดูเหมือนจะไม่พอใจแล้ว

เสิ่นอีเหยียนรู้ดีว่าคำถามชี้เป็นชี้ตายตอนเปิดเกมแบบนี้รอไม่ได้นาน มีเวลาจำกัด

ดังนั้น หลังจากเธอเปิดโหมดบันทึกเกม เธอก็แปลงเสียงเป็นข้อความตอบอย่างจริงใจทันที:

"ขอบคุณคุณหมอที่ห่วงใย ฉันรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว......"

แต่ที่เกินคาดหมายของเสิ่นอีเหยียนก็คือ

ในเสี้ยววินาทีถัดจากที่ข้อความแปลงเสียงของเธอถูกส่งออกไป

มุมปากหมอผุดรอยยิ้มประหลาดขึ้นมาอย่างกะทันหัน ดวงตาสีเลือดจ้องเขม็งไปที่เสิ่นอีเหยียน:

"เธอไม่ได้ป่วย! เธอเป็นใครกันแน่?

ดูท่าเธอต้องเป็นมนุษย์ที่แฝงตัวเข้ามาแน่นอน!"

เขาพูดไปพร้อมกับยกเลื่อยยนต์ขึ้นพร้อมรอยยิ้มบ้าคลั่ง

เสิ่นอีเหยียน: "......?"

"อะไรกัน? เดี๋ยวก่อน พี่ครับ......"

แต่ทว่า

ไม่ทันที่เสิ่นอีเหยียนจะพยายามดิ้นรน หรือส่งข้อมูลอะไรเพื่อช่วยเหลือ

เลื่อยยนต์ที่คำรามก็ฟันลงมาอย่างไม่ปรานี

พร้อมกับภาพโมเสคสีเลือดเต็มจอ

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป