ยามราตรี
[เจ้าขยันฝึกกระบี่จั้นเสวียน ความชำนาญ +1]
ฝึกวิชาเงาอำมหิต....+1
....
ลู่เฉินเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก รู้สึกเพียงแขนขาอ่อนแรง ปวดเอวปวดหลัง
ฝึกแทบไม่หยุดตลอดทั้งวัน ทำให้เขาเหนื่อยล้าไม่น้อย
แต่ทว่า
หยาดเหงื่อและความพยายามที่ทุ่มเทไปมากมาย ผลตอบแทนก็มหาศาลเช่นกัน
[ขั้นภูมิ: ขั้นหลังฟ้าขั้นห้า ระยะเริ่มต้น]
[ยุทธศิลป์ขั้นหลังฟ้า: กระบี่จั้นเสวียนขั้นใหญ่ (156/200) วิชาเงาอำมหิตขั้นใหญ่ (11/200)]
วิชาขั้นก่อนเกิด: เคล็ดหยินหยางสังวาสยังไม่เริ่มต้น (1/20) วิชาหลอมกายสุริยะบริสุทธิ์ยังไม่เริ่มต้น (0/20)
พลังเลือดเนื้อเพิ่มขึ้นเป็นกอบเป็นกำ ความก้าวหน้าของวิชายุทธก็ก้าวหน้ามากขึ้น วิชาตัวเบาฝึกจนถึงขั้นใหญ่ ทำให้เขาเพิ่มความมั่นใจไม่น้อยสำหรับการเดินทางไปเขาฮุยซานหลิ่งในอีกสามวัน
"ต้องพยายามฝึกกระบี่จั้นเสวียนให้ถึงขั้นสมบูรณ์ภายในสองวัน พลังของข้าก็จะเพิ่มขึ้น โอกาสรอดชีวิตก็จะมากขึ้นด้วย!"
"ตอนนี้ข้ามีวิชาขั้นก่อนเกิดสองสำนัก แต่ก็ยังไม่สามารถบรรลุขั้นเริ่มต้นได้สักสำนัก"
"วิชาหลอมกายสุริยะบริสุทธิ์ เงื่อนไขการฝึกค่อนข้างเข้มงวด ต้องฝึกเฉพาะตอนเช้าตรู่ ท่ามกลางแสงอาทิตย์อุทัยเท่านั้น ฝึกได้วันละสองชั่วยาม"
"ภายในสองวัน คงยากที่จะบรรลุขั้นเริ่มต้นได้!"
ลู่เฉินขมวดคิ้วแน่น การเดินทางไปเขาฮุยซานหลิ่งในอีกสามวัน ทำให้วิกฤตในใจเขารุนแรง กระวนกระวายใจไม่น้อย
"ไม่ได้ วิชาขั้นก่อนเกิดสองสำนักนี้ ต้องบรรลุขั้นเริ่มต้นให้ได้สักสำนัก!"
