ลู่เฉินเคลื่อนไหวว่องไวเป็นที่สุด กระโดดโลดเต้นไม่กี่ครั้งก็มาถึงด้านหน้าของเซินลี่และพรรคพวก
เขาซ่อนตัวอยู่ในตรอกเล็ก ๆ แห่งหนึ่งอย่างมิดชิด
เขาอยากลองดูว่าจะฉวยโอกาสนี้ สังหารองครักษ์ข้างกายเซินลี่ไปด้วย
ปลอมตัวเป็นองครักษ์ตระกูลวัง เพื่อให้ดูเหมือนเป็นการฉวยโอกาสล้างแค้น
หนึ่งลมหายใจ...สองลมหายใจ
ลู่เฉินนับเวลาในใจอย่างเงียบเชียบ
เมื่อเวลาคืบใกล้ เขาก็เริ่มหมุนเวียนพลังเลือดเนื้อในร่างกายอย่างเงียบ ๆ เพื่อรอจังหวะที่ดีที่สุด ปลิดชีพศัตรูด้วยการโจมตีเพียงหนึ่งเดียว
แต่ทว่า ในยามที่ลู่เฉินเตรียมจะลงมือ
ทันใดนั้น
ความเย็นเยียบประหลาดบางอย่าง ก็แผ่ปกคลุมร่างเขาอย่างฉับพลัน
ในชั่วพริบตาที่ความเย็นเยียบปรากฏขึ้น สีหน้าลู่เฉินก็เปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก พลังเลือดเนื้อที่หมุนเวียนอยู่ กลับเฉื่อยชาลงภายใต้ความเย็นเยียบนี้
"มียอดฝีมือ!"
"ผู้ใดกัน?"
เขาหันคออย่างยากลำบาก มองไปทางด้านหลังของตน
ในชั่วขณะที่เห็นคนด้านหลังได้ชัด รูม่านตาของเขาก็หดเล็กลง รู้สึกฉงนบ้าง
ชายชราวัยราวคร่าว ๆ กับเขา คนหนึ่ง มีหญิงสาวชุดกระโปรงยาวสีชมพูยืนอยู่ข้าง ๆ
หญิงสาวตอนนี้หลบอยู่ด้านหลังของชายชรา ผงกหัวออกมาสำรวจอย่างอยากรู้อยากเห็น
ส่วนชายชราเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็ทำให้ลู่เฉินรู้สึกถึงอันตรายอย่างยิ่งยวด
หญิงสาวลั่วชิงเซวียน ดึงชายเสื้อของชายชราร่างกายข้าง ๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่คิดว่ามีเพียงสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน
"ท่านลุงจาง ชายแก่คนนี้ ดูเหมือนจะซุ่มอยู่ที่นี่นะ!"
จางป๋อก้มลง ยกมือขึ้นขยี้หัวของหญิงสาว