นางเพิ่งจะนึกขึ้นได้
ลูกสาวคนโตของตระกูลเซิน เมื่อปีก่อนแต่งงานเข้าไปในตระกูลเหลียวแห่งเมืองเทียนเฟิง
ได้ยินว่า ตระกูลนั้น มีผู้แข็งแกร่งขั้นก่อนเกิดค้ำยันอยู่ เป็นตระกูลใหญ่!
คิดถึงตรงนี้ หลิวเสวี่ยรู้สึกราวกับตกอยู่ในหลุมน้ำแข็ง
พลังขั้นหลังฟ้าชั้นเก้าที่เพิ่งทะลวงขึ้นมา เมื่อมองดูตอนนี้ กลับกลายเป็นเรื่องน่าขัน
ตระกูลเหลียวหนุนหลังอยู่เบื้องหลัง ตระกูลเซินถึงได้มีกำลังพอจะได้ยาล่วงขั้นมา
"มีตระกูลเหลียวหนุนหลัง เราสู้ไม่ได้แน่"
หลิวเสวี่ยยิ้มอย่างชั่วช้า ร่างกายอ่อนยวบ เกือบทรุดลงกับพื้น
"พี่สะใภ้!"
กู้ชิงเสวี่ยเห็นดังนั้น รีบเข้าไปยื่นมือประคองไว้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
หลิวเสวี่ยโบกมือ สีหน้าซีดเผือดเล็กน้อย "ข้าไม่เป็นไร"
นางเผลอมองไปที่ลู่เฉิน คิดอยู่นิดหน่อย แล้วเอ่ยถามอย่างลองเชิง
"พ่อบ้านลู่ ท่านมาวันนี้ คงมีวิธีที่จะคลี่คลายวิกฤตนี้ได้กระมัง?"
ลู่เฉินยกมือคารวะ เอ่ยอย่างจริงจัง
"มี"
"วันนี้ข้าสังหารอย่างไร้ปรานี ตระกูลเซินกับตระกูลวัง ต้องเกิดความระแวงกันขึ้นแน่"
"และตระกูลเซิน หวังให้ตระกูลวังออกหน้าเป็นทัพหน้า เพื่อเก็บกำไรสบาย ๆ"
"ดังนั้น ภายในสามห้าวันนี้ เรายังปลอดภัยอยู่ชั่วคราว"
"ส่วนเรา ก็ฉวยโอกาสช่วงนี้ ทำให้ตระกูลเซินกับตระกูลวังแตกกันให้สิ้นซาก"
ดวงตาหลิวเสวี่ยเป็นประกาย
"วิธีนี้ใช้ได้"
"เวลาอันสั้น ให้สองตระกูลกัดกันเอง ส่วนเรา แค่ดูอยู่ก็พอ"