ชายชุดดำผู้หนึ่ง ร่างกายปราดเปรียวเป็นอย่างยิ่ง
กระโดดไม่กี่ครั้ง ก็ออกจากจวนกู้มาได้ แล้วรีบฝ่าเข้าไปในตรอกแคบ ๆ แห่งหนึ่ง
ทันใดนั้น
ชายชุดดำที่วิ่งอยู่ก็หยุดฝีเท้าลง แล้วหันมองไปยังปากตรอก
ตรงนั้น ขณะนี้มีชายถือมีดคนหนึ่งยืนอยู่ จ้องมองเขาอย่างเย็นชา
ผู้มาเยือน ผู้นั้นก็คือลู่เฉิน!
เขายืนขวางอยู่ที่ปากตรอก สายตาเยียบเย็น
"ผู้ใดกัน?"
"จงบอกชื่อมา!"
ชายชุดดำนิ่งเฉย แค่หัวเราะเย็นชา: "ตาย!"
ข้อมือเขาขยับ มีดสั้นยาวเท่าท่อนแขนปรากฏขึ้นในมือทันที จากนั้นร่างก็ขยับ กลายเป็นเงาดำพุ่งเข้าหาลู่เฉิน
ความเร็วขนาดนี้ เทียบเท่านักบู๊ขั้นหลังฟ้าชั้นห้า!
"ขั้นหลังฟ้าชั้นสี่ มาดี!"
ลู่เฉินยิ้มกว้าง สัมผัสได้ถึงพลังบนตัวอีกฝ่าย พลังเลือดเนื้อในกายของเขาพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที
"กำลังหาคนฝึกมือพอดีเลย"
ข้อมือเขาหมุน มีดยาวในมือราวกับงูพิษ วาดเป็นเส้นสีขาว
จากนั้นก็ฟันลงมาอย่างรุนแรงกลางอากาศใส่ชายชุดดำ
กระบี่จั้นเสวียน ท่าแรก ตัดฟ้าดิน!
เคร้ง~
ประกายไฟกระจาย มีดสั้นรับน้ำหนักไม่ไหว เกิดเสียงกะทืบ ร้าวเป็นรอยแตกหลายเส้น
สีหน้าชายชุดดำเปลี่ยนไปทันที อาศัยแรงมหาศาลนั้น ถอยหลังอย่างรวดเร็ว
"นี่มัน... กระบวนท่าขั้นใหญ่?"
"ไม่ดี!"
ชายชุดดำหันหลังจะหนี พลังของอีกฝ่ายเกินความคาดหมายไปมาก หากยังมัวแต่ยุ่งอยู่ คงต้องตายแน่
"คิดจะหนีรึ?"
ลู่เฉินหัวเราะเย็น ก้าวหนึ่งออกไป ท่าที่สอง ฟันขวาง ปาดออกไป
แสงมีดเย็นเฉียบวาบ ฟันผ่าอากาศ เกิดเสียงหวีดหวิวเสียดหู