หลังงานเลี้ยงต้อนรับนักศึกษาใหม่จบลง
หัวหน้าห้องชั่วคราวที่อาจารย์ที่ปรึกษาแต่งตั้งไว้ตั้งแต่วันแรกของการเข้าเรียนก็หมดวาระลง
ถึงวันนี้ นักศึกษาในห้องก็พอจะรู้จักกันแล้ว จึงถึงเวลาเลือกหัวหน้าห้องตัวจริง
การประชุมครั้งนี้มีอาจารย์ที่ปรึกษาไชเชียนเป็นผู้ดำเนินการ
“นักศึกษาทุกคน หลังจากได้ใช้เวลาร่วมกันมานานขนาดนี้ ทุกคนน่าจะพอรู้จักสถานการณ์ในห้องของตัวเองแล้วใช่ไหม”
“ถ้าอย่างนั้น เรามาเริ่มเลือกคณะกรรมการห้องกันอย่างเป็นทางการเลย มีใครอยากเสนอตัวบ้าง เชิญขึ้นมาพูดได้เลย”
หลังไชเชียนพูดจบ ภายในห้องก็เงียบไปชั่วขณะ
หัวหน้าห้องชั่วคราวที่ได้รับแต่งตั้งไว้เดิมเป็นนักศึกษาชายคนหนึ่ง จะว่าดีก็ไม่ใช่ จะว่าไม่ดีก็ไม่เชิง
ก็ประมาณนั้นแหละ
เสิ่นหมิงเยว่ไม่ค่อยสนใจเรื่องนี้เท่าไรนัก
ทันใดนั้น
เธอได้ยินเพื่อนร่วมห้องอีกหลายคนกระซิบขึ้นมาอย่างกะทันหัน “เสียวเสียว รีบขึ้นไปสิ เธอไม่ได้อยากเป็นหัวหน้าห้องหรอกเหรอ พอเธอได้รับเลือกแล้ว พวกเราผู้หญิงจะได้ลาง่ายขึ้นไง”
“ใช่ ๆ เสียวเสียว เธอเขียนสุนทรพจน์ไว้แล้วไม่ใช่เหรอ ขึ้นไปเลย!” นักศึกษาหญิงอีกคนก็พูดคล้อยตาม
ฟังเสียวเสียวสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มสงวนท่าทีแต่เปี่ยมความมั่นใจ เธอลุกขึ้น จัดชายกระโปรงให้เรียบร้อย แล้วเดินไปยังแท่นพูดท่ามกลางสายตาของทุกคน
เสิ่นหมิงเยว่เอนหลังพิงเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน เมื่อเห็นฟังเสียวเสียวถูกทุกคนผลักดันขึ้นไป แถมยังทำท่าราวกับเป็นที่คาดหวังของทุกคน มุมปากของเธอก็ยกขึ้นเป็นรอยเย้ยหยันจาง ๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น
เดินหมากไม่แน่นอน ก็แพ้หมดตัว
เบี้ยที่ใช้หยั่งทางตัวนี้ไม่ใช่จะเป็นกันง่าย ๆ