บทที่ 18 หลินกั๋วจื้อโดนซ้อม
หลินกั๋วจื้อใช้ของบางอย่างแซะกล่องเหล็กเปิดออกอย่างอยากรู้อยากเห็น
จากนั้นก็มีเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง ก่อนเหรียญเงินกองหนึ่งจะร่วงออกมาจากข้างใน
กะคร่าว ๆ แล้วน่าจะมีสักยี่สิบถึงสามสิบเหรียญ
ต้องรู้ก่อนว่าเหรียญเงินเป็นของมีค่า
เพราะทำจากเงิน แถมยังมีมูลค่าสะสมสูงอีกด้วย
ครอบครัวทั่วไปมักเก็บไว้เป็นสมบัติตกทอด ส่งต่อกันจากรุ่นสู่รุ่น
เพราะนี่เป็นหนึ่งในไม่กี่สิ่งที่ชาวบ้านจะหามาได้และเก็บไว้กับตัว
“พี่รอง เรารวยแล้ว!”
ราคาเหรียญเงินในยุคหลังนับว่าสูงมาก
มีตั้งแต่หลักร้อยไปจนถึงหลายแสน
หลินเจียวเจียวตรวจดูเหรียญเงินในกล่องเหล็ก
พบว่ามีลวดลายแตกต่างกันหลายแบบ
บางเหรียญเป็นรูปคนหัวล้าน บางเหรียญเป็นรูปนกอินทรี และบางเหรียญก็สลักเป็นรูปมังกร
แม้หลินเจียวเจียวจะไม่ค่อยรู้เรื่องเหรียญเงิน แต่ก็รู้ว่ามีรายละเอียดให้ต้องศึกษาอีกมาก
เอาเป็นว่าเก็บสะสมไว้ก่อนก็แล้วกัน
“รวยจริง ๆ ด้วย”
“น้องเล็ก ดวงเธอนี่ดีจนเหลือเชื่อเลย”
“ก่อนหน้านี้ก็เจอโสม คราวนี้ยังขุดเจอเหรียญเงินอีก”
“ถ้าไม่บังเอิญมีงูยักษ์โผล่มากลางทาง เธอคงเป็นปลาคาร์ปนำโชคตัวเป็น ๆ ไปแล้ว!”
หลินกั๋วจื้อมองน้องสาวราวกับกำลังมองเทพแห่งโชคลาภลึกลับ
แววตาเป็นประกายร้อนแรงของเขาทำให้หลินเจียวเจียวตกใจจนถอยกรูด
“พี่รอง ทำตัวปกติหน่อยได้ไหม?”
“ฉันแค่บังเอิญเจอเอง อย่าพูดอะไรไปเรื่อยสิ”