หลังจากหลินเจียวเจียวมาถึงกองพลชิงซาน เธอก็ไม่เพียงได้พบพ่อแม่แท้ ๆ และพี่ชายทั้งห้าคนเท่านั้น แต่ยังมีวีรบุรุษแห่งการปฏิวัติเป็นพ่อบุญธรรมอีกด้วย
นับแต่นั้นมา เธอก็ยิ่งมีหลักพึ่งพาในกองพลชิงซานมากขึ้น
ส่วนพี่สามอย่างหลินกั๋วอัน ก็มาถึงวันที่ต้องเริ่มทำงานอย่างเป็นทางการแล้ว
วันนี้คนทั้งบ้านจึงไปส่งเขาที่อำเภอด้วยกัน
“เจ้าสาม พอไปถึงที่ทำงานแล้วก็ตั้งใจทำงานให้ดีนะ”
“ทำงานให้มาก พูดให้น้อย อย่าเอาแต่หน้าบึ้งทั้งวัน เจอใครก็ยิ้มให้เขาหน่อย”
“แล้วถ้าเจอเรื่องอะไร ก็อย่าลนลาน ถ้าแก้ไม่ไหวจริง ๆ ค่อยกลับมาปรึกษาพวกเรา”
“ไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามพี่ใหญ่ พี่รองกับพี่ ๆ เขามีประสบการณ์ทำงาน ช่วยแกได้”
ระหว่างทาง หัวหน้ากองผลิตก็พร่ำกำชับไม่หยุด
หลินเจียวเจียวคิดในใจ ยังดีที่คนไปทำงานไม่ใช่เธอ
ไม่อย่างนั้นพ่อคงบ่นยิ่งกว่านี้อีก
แม้หลินกั๋วอันจะไปทำงานในอำเภอ แต่ตัวอำเภอก็อยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองนัก
ในบรรดาตำบลทั้งหลาย กองพลชิงซานของพวกเขาอยู่ใกล้อำเภอที่สุด
พี่น้องทั้งสามคนไปทำงานด้วยกันทุกวัน พอเลิกงานก็ยังกลับมาด้วยกันได้
ระหว่างทางจึงไม่ต้องกังวลว่าจะเกิดอันตราย
ถึงอย่างไรพวกเขาก็เป็นชายหนุ่มร่างใหญ่ตั้งสามคน พวกโจรกระจอกคงไม่กล้ามาหาเรื่องหรอก
หัวหน้ากองผลิตยังซื้อบุหรี่ให้หลินกั๋วอันหนึ่งซอง แม้จะไม่ใช่ของแพง แต่ก็บอกให้เขาเอาไว้แจกคนที่ช่วยเหลือ
ตอนหลินกั๋วอันกำลังจะเข้าโรงงาน หลินเจียวเจียวก็ยัดลูกอมกระต่ายขาวใส่มือเขากำหนึ่ง
“ใครไม่สูบบุหรี่ก็ให้ลูกอมสักสองเม็ดได้ ไม่มีใครไม่ชอบกินลูกอมหรอก”