【หลังจากยืนยันว่าการตัดสินใจของอีไม่ได้เกิดจากการสึกกร่อน ในที่สุดแม่ทัพหุ่นเชิดก็ยอมรับเธอ】
【ในเวลานั้นเอง “ดาบเตรียมจิต” ก็เปล่งแสงริบหรี่】
【จากนั้น พลังงานสีม่วงก้อนหนึ่งก็หลุดออกมาจากดาบ พร้อมเสียงอ่อนโยนที่ดังขึ้น】
【“สวัสดี อี และผู้เป็นประจักษ์ทุกคนที่อยู่ที่นี่ ฉันคือไรเดนมาโคโต เทพสายฟาองค์ก่อนที่ไม่อาจทำหน้าที่ได้จนถึงที่สุด และทิ้งปัญหาไว้ให้พวกคุณนับไม่ถ้วน”】
【“มาโคโต...?” เมื่อได้ยินเสียงนั้น รูม่านตาของอีสั่นไหว น้ำเสียงพลันสั่นเครือและเปราะบาง】
ในเวลาเดียวกัน ภายในดินแดนเตรียมจิตวิญญาณ แม้อีจะรู้เรื่องนี้มาก่อนแล้ว
เธอก็ยังร้องเรียกออกมาในเวลาเดียวกัน
“มาโคโต...”
น้ำเสียงสั่นเครือ รูม่านตาสั่นไหว แม้แต่น้ำเสียงและจังหวะการพูดก็ไม่ต่างจากอีบนจอสวรรค์แม้แต่น้อย
สิ่งเดียวที่แตกต่าง คงเป็นการที่เธอยืดคอออกไปโดยไม่รู้ตัว แล้วยื่นมือออกไปอย่างเผลอไผล ราวกับอยากสัมผัสจิตสำนึกที่ลอยอยู่บนจอสวรรค์อันไกลโพ้น
【มาโคโตกล่าวว่า “ฉันดีใจมากนะ ฉันรู้ว่าถ้าเป็นเธอ เธอต้องมาถึงขั้นนี้ได้แน่”】
【“ฉันทิ้งเจตจำนงอันแผ่วเบาไว้ใน ‘ดาบเตรียมจิต’ เมื่อเธอใช้พลังทั้งหมดของมัน ฉันก็จะถูกปลดปล่อยออกมาเช่นกัน”】
【“ส่วนเหตุผลที่ต้องใช้วิธีอ้อมค้อมแบบนี้ ก็เพราะตอนนั้นเธอเชื่อมั่นในความคิดของตัวเองมากจนไม่ยอมฟังอะไรเลยนี่นา”】
【“แต่ฉันไม่มีเวลารอให้เธอเปลี่ยนใจ โปรดยกโทษให้ฉันด้วย ฉันทำได้เพียงรอการกลับมาของเธอด้วยวิธีนี้”】