ขณะที่เอะกำลังตกตะลึงอย่างสุดขีด
มาโคโตะที่อยู่ข้าง ๆ พลันเอ่ยขึ้นว่า “เอะ ถ้าวันหน้ามีทูตของเทพแห่งน้ำแข็งมาขอหัวใจแห่งเทพสายฟ้า ก็ส่งให้พวกเขาไปเถอะ”
“หืม?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เอะก็ชะงักไป ก่อนจะหันไปมองไรเดนมาโคโตะตามสัญชาตญาณ
เห็นมาโคโตะมองหัวใจเทพหินบนจอสวรรค์แล้วพูดว่า
“ฉันเชื่อใจคุณลุงคนนั้น ในเมื่อเขายอมส่งมอบหัวใจเทพหิน ก็แสดงว่าเขาเห็นด้วยกับแผนของจักรพรรดินีน้ำแข็ง หรือถึงขั้นเชื่อว่าเธออาจทำสำเร็จ”
“จิตวิญญาณเทพไม่มีประโยชน์กับเธอ เก็บไว้ในมือก็มีแต่จะนำมาซึ่งความขัดแย้ง ส่งมอบไปก็ไม่เป็นไร”
เมื่อได้ยินไรเดนมาโคโตพูดเช่นนั้น ราอิเดนเอะก็พยักหน้า ไม่ได้ถามอะไรต่อ
“ก็ได้ ฉันเข้าใจแล้ว”
“แต่หลังจากที่ฉันสร้างร่างตุ๊กตาขึ้นมาแล้ว ก็ไม่มีที่เก็บจิตวิญญาณเทพ เลยส่งให้กูจิไปแล้ว”
“ฉันเชื่อว่าเธอจะจัดการได้ดี”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ไรเดนมาโคโตะก็พยักหน้า “ถ้าเป็นกูจิ ฉันก็วางใจได้จริง ๆ”
“กูจิยังฉลาดกว่าเธอเยอะเลยนะ”
“อะไรนะ ตกลงใครกันแน่ที่เป็นน้องสาวของคุณ ไม่ได้แล้ว รีบขอโทษเดี๋ยวนี้เลย”
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น เอะก็ไม่พอใจ คว้ามือของมาโคโตะไว้และยืนกรานให้เธอขอโทษ
มาโคโตะทำอะไรไม่ได้ จึงได้แต่ปลอบเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
……
ส่วนทางมอนด์กับลี้เยว่
ไม่ว่าจะเป็นเวนตีหรือจงลี ต่างก็ไม่ได้มีปฏิกิริยามากนัก
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคาดเดาเรื่องนี้ไว้ก่อนแล้ว
คนที่สั่นสะเทือนอย่างแท้จริงมีเพียงชาวบ้านทั่วไปเท่านั้น