ดังที่คาดไว้ จิตสำนึกของออราทริซแห่งการตัดสินก็คือฟูคาลอส ผู้ซ่อนตัวมาตลอด
“ถ้าอย่างนั้น เทพแห่งสายน้ำก็คือออราทริซแห่งการตัดสินสินะ?”
“แล้วจิตวิญญาณเทพของฟอนเทนก็อยู่ในนั้นด้วยเหรอ?”
พี่น้องลินนีย์มองออราทริซแห่งการตัดสินด้วยความประหลาดใจ ราวกับอยากมองทะลุเข้าไปข้างใน
“ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า ตลอดหลายปีมานี้ ท่านฟูคาลอสเป็นคนตัดสินคดีทั้งหมดของฟอนเทนงั้นเหรอ?”
“ท่านฟูรินาอยู่เบื้องหน้า ส่วนท่านซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังอย่างนั้นเหรอ?”
“เพราะอย่างนั้นท่านฟูคาลอสก็ไม่ได้พักผ่อนเลย แค่ทำงานในส่วนอื่นอยู่สินะ?”
ในเวลาเดียวกัน ฟูรินาซึ่งอยู่บนบัลลังก์เทพในสภาพหมดสภาพ ดูเหมือนจะได้สติกลับมาจากความสิ้นหวังที่สิ้นหวังไปหมดทุกสิ่งแล้ว
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะได้รู้ว่าฟูคาลอสมีตัวตนอยู่ หรือด้วยเหตุผลอื่น
ตอนนี้เธอก็จ้องมองออราทริซแห่งการตัดสินที่คุ้นเคยแต่ก็แปลกหน้าไม่ต่างจากคนอื่น ๆ
ขณะที่เสียงพูดคุยในโรงอุปรากรดังอื้ออึงและสถานการณ์เริ่มวุ่นวายขึ้นเรื่อย ๆ
ในที่สุด ออราทริซแห่งการตัดสินก็เปล่งแสงเจิดจ้าออกมา เช่นเดียวกับที่เคยปรากฏบนจอสวรรค์ก่อนหน้านี้
จากนั้น แสงน้ำบริสุทธิ์สายหนึ่งก็รวมตัวกันเป็นรูปร่างที่ทุกคนคุ้นตาเป็นอย่างดี
ฟูคาลอสเอียงศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะโบกมือทักทายทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น
“อุ๊ย สุดท้ายก็ปิดบังไว้ไม่ได้สินะ”
“ให้ตายสิ ทั้งที่ฉันคิดถึงความเป็นไปได้ทั้งหมดและเตรียมการไว้เรียบร้อยแล้วแท้ ๆ”