ในสุเมรุ ทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับมหาเทพรุกขาผู้เมตตา สถาบันสอนบัญญัติล้วนเตรียมการอย่างแข็งขัน
แต่มีเพียงเรื่องที่เกี่ยวข้องกับมหาเทพรุกขาผู้ทรงฤทธิ์น้อยเท่านั้น ที่สถาบันสอนบัญญัติไม่เพียงไม่แสดงท่าทีใด ๆ แต่ยังดูเหมือนพยายามกดทับอีกด้วย
ผลก็คือ มหาเทพรุกขาผู้ทรงฤทธิ์น้อยที่ถูกสถาบันสอนบัญญัติมองข้าม กลับเป็นสังสารวัฏของมหาเทพรุกขาผู้เมตตาที่พวกเขาเทิดทูนอย่างยิ่ง
นี่จะไม่นับเป็นการเสียดสีได้อย่างไร
……
ในเขตทะเลทราย ราห์มานเห็นภาพนี้แล้วก็หัวเราะออกมาเสียงดัง
“ฮ่า ๆ ๆ ช่างน่าขันจริง ๆ”
“หมารับใช้ของเทพแห่งพืช กลับปฏิบัติต่อสังสารวัฏของเทพแห่งพืชแบบนี้”
“นี่คือราคาที่มหาเทพรุกขาผู้เมตตาต้องจ่ายจากการหักหลังราชาแดงในครั้งนั้น”
“คนถ่อยไร้ยางอายจะอบรมขุนนางผู้ภักดีออกมาได้อย่างไร นี่คือผลกรรม ทั้งหมดล้วนเป็นผลกรรม”
【เมื่อได้รับการยอมรับจากมหาเทพรุกขาผู้เมตตา นาฮิดะก็ตื่นเต้นอย่างยิ่ง】
【“ขอบคุณนะ……นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดีจริง ๆ เป้าหมายที่ฉันเฝ้าชื่นชมมาตลอด แท้จริงแล้วก็คือตัวฉันเองในชะตากรรมอีกแบบหนึ่ง……การได้คุยกับเธอช่างดีจริง ๆ มหาเทพรุกขาผู้เมตตา ฉันอยากพบเธอมาตลอดเลย……”】
【นาฮิดะมองเงาร่างตรงหน้าซึ่งเหมือนกับตัวเองทุกประการ น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย】
【“ฉันเองก็เช่นกัน ตั้งแต่ตอนที่ฉันหักกิ่งจากต้นไม้แห่งโลกเพื่อสร้างเธอขึ้นมา ฉันก็เฝ้ารอว่าจะได้พูดคุยกับเธอเช่นนี้มาตลอด” มหาเทพรุกขาผู้เมตตากล่าวอย่างอ่อนโยน】
【“ช่วยเล่าให้ฉันฟังได้ไหม……ว่าทำไมถึงสร้างฉันขึ้นมา แล้วตอนที่เธอตาย เกิดอะไรขึ้นกันแน่……” นาฮิดะถาม】