【ท่ามกลางเสียงถอนหายใจของฟูคาลอส ภาพก็ย้ายไปยังอีกฟากหนึ่ง คงพบว่าตัวเองอยู่ในโรงอุปรากร หรือพูดให้ถูกคือโรงอุปรากรในโลกภายในจิตใจของฟูรินา】
【ก่อนที่เขาจะเข้ามาที่นี่ เขาเคยสัมผัสน้ำตาของฟูรินา ซึ่งเป็นสิ่งที่บรรจุความรู้สึกรุนแรงที่สุดเอาไว้】
【เห็นฟูรินานั่งอยู่บนบัลลังก์เทพใต้แสงสปอตไลต์ เธอไม่พูดอะไรสักคำ แม้คงจะเดินเข้าไปทักทาย เธอก็เพียงบอกว่าตนยังคงแสดงอยู่ ดวงตานับไม่ถ้วนจับจ้องมาที่เธอ ทำให้เธอไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย】
【หลังจากพยายามอยู่พักใหญ่ คงก็ทำได้เพียงหาทางปิดสปอตไลต์เหล่านั้นที่เป็นสัญลักษณ์แทนสายตาผู้คน ทำลายเสียงตะโกนที่ไร้ที่สะท้อนก้อง “พันธนาการ” และความเงียบงันที่ไม่มีวันสิ้นสุด “โซ่ตรวน” จนหมดสิ้น ในที่สุดจึงได้มองเห็นโลกภายในจิตใจของฟูรินา】
【จากนั้นโลกภายในจิตใจของฟูรินาก็ปรากฏขึ้น บางทีอาจเป็นเพราะที่นี่คือโรงอุปรากร แม้แต่การถ่ายทอดความรู้สึกในจิตใจก็ยังอยู่ในรูปแบบของอุปรากร】
【ในช่วงนี้ ฟูรินาได้พบกับฟูคาลอสในกระจก และได้รู้วิธีรับมือกับคำทำนายจากปากของเธอ】
【“เจ้าต้องแสดงต่อไป… แสดงต่อไปเรื่อย ๆ ห้ามให้ใครสงสัยในตัวตนของเจ้าเด็ดขาด” ฟูคาลอสกล่าวอย่างเคร่งขรึม】
【“ถ้าเจ้าทำได้ ฉันก็มีวิธีต่อกรกับคำทำนาย… แต่หากตัวตนของเจ้าถูกเปิดโปง ความหวังสุดท้ายก็จะสูญสิ้น”】
【“เพื่อทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ เจ้าอาจต้องผ่านช่วงเวลายาวนาน จนกว่าจะถึงวันสิ้นสุด เจ้ายังคงความเยาว์วัย ไม่แก่ลง”】