【เมื่อเห็นเจ้าตัวเล็กโผล่มากะทันหัน พายมอนก็ตกใจจนร้องลั่น】
【ผลกลับกลายเป็นว่าทำเจ้าตัวเล็กตกใจจนตัวสั่นไปด้วย แอเธอร์มองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าประหลาดใจ “ใช่ผักที่เห็นคราวก่อนหรือเปล่านะ...”】
【“ไม่ใช่ผักสักหน่อย” พอได้ยินแบบนั้น เจ้าตัวเล็กก็ลืมเรื่องกลัวไปเสียสนิท แล้วย้ำว่า “อารานะ อารานะเป็นเพื่อน เป็นอารันนาราต่างหาก”】
ซีตง เมืองท่าไห่เซี่ย
เมื่อเห็นอารานะที่หน้าตาเหมือนกะหล่ำปลีเด้งออกมากะทันหัน ไชลด์ก็พยักหน้าอย่างจริงจัง
“นี่คืออารันนาราในตำนานของสุเมรืองั้นเหรอ?”
“ดูยังไงก็เหมือนกะหล่ำปลีตัวจิ๋วจริง ๆ แถมยังมีตาปุ่ม ๆ ปากกว้าง ดูน่าเกลียดแต่น่ารัก น่ารักใช้ได้เลย”
“แค่ไม่รู้ว่าฝีมือเป็นยังไง ได้ยินว่าอารันนาราเป็นบริวารของเทพแห่งพืช ไม่รู้ว่าจะสู้ได้หรือเปล่า”
ไชลด์ลูบคางอย่างสนอกสนใจ
ขณะที่กำลังครุ่นคิด โทคก็วิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา แล้วกระโจนเข้าใส่อ้อมแขนของเขา
“พี่ชาย!!!”
“หืม? เป็นอะไรไป โทค?”
ไชลด์รับโทคไว้โดยอัตโนมัติ สีหน้าอ่อนโยนลงทันที ก่อนยื่นมือไปลูบหัวที่สวมหมวกของเจ้าตัวน้อย
โทคเงยหน้าขึ้นจากอ้อมแขน แล้วชี้ไปยังจอสวรรค์อย่างตื่นเต้น
“พี่ชาย อารันนาราน่ารักจังเลย”
“รู้สึกว่าน่ารักพอ ๆ กับจาด้าตาเดียวเลย พี่ชายทำตุ๊กตาอารันนาราให้โทคได้ไหม?”