ฟู่ฉือมองข้อความที่พวกเขาส่งมา ก่อนพิมพ์ตอบกลับไปสองสามคำ
【แฟนสาวเขินน่ะ ไว้วันหลังค่อยเจอกัน】
อีกสองคนรีบตอบกลับมา
【...】
【...】
【หมายความว่ายังไง จะซ่อนสาวงามไว้ในบ้านทองคำหรือไง】
【เพื่อนเอ๊ย แกคงไม่ได้ตกหลุมรักผู้หญิงบ้าน ๆ คนนั้นเข้าแล้วหรอกนะ】
【ยัยนั่นมีชั้นเชิงไม่เบาเลย】
ฟู่ฉือวางโทรศัพท์ลง ไม่สนใจพวกเขาอีก
มู่โจวกินข้าวอย่างตั้งใจ ท่าทางค่อย ๆ ตักคำเล็ก ๆ ดูสุภาพและสง่างาม แต่เอาเข้าจริงกลับกินไปไม่น้อย
น้อยครั้งนักที่สาวสวยจะกินเยอะขนาดนี้ต่อหน้าผู้ชายที่เพิ่งพบกันเป็นครั้งแรก
อย่างน้อยฟู่ฉือก็ไม่เคยเจอมาก่อน
เธอนี่น่าสนใจจริง ๆ
แววสนุกสนานปรากฏขึ้นในดวงตาของฟู่ฉือ
ใกล้กินเสร็จ เขาก็ได้รับโทรศัพท์ จึงเดินออกจากห้องส่วนตัวไป
มู่โจวกินของหวานต่อ
ประตูห้องปิดไม่สนิท เธอได้ยินฟู่ฉือกำลังคุยกับใครบางคน จึงเอียงหน้ามองไปอย่างสงสัย
เห็นชายหนุ่มผู้เย็นชาคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าฟู่ฉือ
ฟู่ฉือสูง 185 เซนติเมตร ส่วนผู้ชายคนนั้นสูงกว่าเขาเสียอีก
เขาสวมชุดดำ ผิวขาวซีด ดวงตาดำลึกล้ำทั้งมีเสน่ห์และเย็นชา
ดูเย็นเยียบและเข้าถึงยากอย่างยิ่ง
ราวกับดอกไม้บนยอดเขาสูงที่ไม่แยแสเรื่องทางโลก
สายตาที่เธอแอบมองนั้นเปิดเผยเกินไป ชายหนุ่มจับสายตาของเธอได้อย่างรวดเร็ว แล้วหันมามอง
ความเย็นชาในดวงตาของเขาทำให้หัวใจมู่โจวสั่นไหว แต่ไม่นานเขาก็เบือนสายตาไปอย่างเรียบเฉย
ราวกับการปรากฏตัวของเธอไม่ได้ทำให้เขาใส่ใจแม้แต่น้อย
【ตัวละครเป้าหมาย ฟู่เฉินเยวียนปรากฏตัว ระดับความประทับใจปัจจุบัน 0%】
มู่โจวถอนสายตากลับ แล้วกินเค้กสตรอว์เบอร์รีชิ้นเล็กต่อ