หลังเริ่มเรียน โค้ชก็พาพวกเขาฝึกทักษะต่าง ๆ ตามปกติ
ช่วงครึ่งหลังเริ่มฝึกต่อสู้แบบแบ่งกลุ่ม
มู่โจวจัดทรงผมให้เรียบร้อย ก่อนจะรัดเข็มขัดให้แน่นขึ้น ใบหน้าเล็ก ๆ เคร่งขรึมอย่างยิ่ง
กงเซียวหมิงหัวเราะเยาะเบา ๆ ยังคงอยู่ในท่าทีเกียจคร้านเช่นเดิม ทั้งยังเลิกคิ้วให้เธอ น้ำเสียงร้ายกาจเอ่ยว่า
“ตอนนี้ยอมแพ้ ฉันจะลงมือเบา ๆ ให้ก็ได้”
กงเซียวหมิงไม่ชอบท่าทีของมู่โจวในตอนนี้เอาเสียเลย
ต่อหน้าพวกนักเรียนทุนเธอกลับว่าง่าย ไม่แสดงอารมณ์สักนิด แต่กับเขากลับพูดจาเย็นชา แถมยังหยิ่งยโสเหมือนเดิม
เธอเจอเรื่องกระทบกระเทือนร้ายแรงขนาดนี้แล้ว ไม่ควรเสียขวัญจนลนลาน เที่ยวก่อเรื่องและเอาแต่ใจไปทั่วหรือไง?
เธอมีสิทธิ์อะไรถึงยังใจเย็นได้ขนาดนี้ แล้วเอาความหยิ่งผยองมาจากไหนกัน?
กงเซียวหมิงหงุดหงิดใจมาก
แม้สัญญาหมั้นของทั้งคู่จะมีขึ้นเพื่อผลประโยชน์ของตระกูล และไม่ได้มีความรู้สึกต่อกัน
แต่เขาก็แค่อยากเห็นเธอก้มหัว ยอมอ่อนข้อให้บ้าง
ทว่ามู่โจวกลับไม่พูดอะไรสักคำ ยังคงวางตัวสงบนิ่งไม่ยอมก้มหัวให้เขา
พอเริ่มประลอง เธอก็ฉวยจังหวะที่เขาไม่ทันระวังลงมือทันที คว้าปกเสื้อด้านซ้ายของเขาแล้วทุ่มลงพื้น
กงเซียวหมิงไม่ทันตั้งตัว กว่าจะรู้ตัวก็ลงไปนอนอยู่บนพื้นแล้ว
ความเจ็บหนึบที่แผ่นหลังทำให้เขารู้ว่าตัวเองหงายหลังลงพื้น ส่วนมู่โจวยังคงพยายามใช้แรงกายกดเขาให้อยู่บนเบาะ
สีหน้าของกงเซียวหมิงจริงจังขึ้น หลังจากพัวพันกันอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พลิกตัวลุกขึ้นยืนได้สำเร็จ
สายตาที่เขามองมู่โจวคมกริบขึ้นมาก