จี้ชิงเยี่ยน
เจียงซวี่คุ้นเคยกับชื่อนี้ดี
เขาเม้มปาก พลางดันแว่นขึ้น
แน่นอนว่าเขาเคยสืบเรื่องนี้มาแล้ว และรู้ด้วยว่ามู่โจวมีเพื่อนสมัยเด็กที่ความสัมพันธ์เกินกว่าเพื่อน แต่ยังไม่ถึงขั้นคนรักอยู่คนหนึ่ง
เขารู้จักนิสัยของมู่โจวดี เธออ่อนโยนเกินไป ไม่ค่อยมีความคิดเป็นของตัวเอง และไม่ค่อยกล้าปฏิเสธใคร
ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขายังไม่มั่นคงถึงขั้นนั้น
เขากลัวเพียงว่าครั้งนี้เมื่อมู่โจวกลับบ้านช่วงเทศกาล พอถูกพ่อแม่เกลี้ยกล่อมแล้ว เธอจะกลับมาลังเลใจเรื่องเขาอีกครั้ง
นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากเห็นเลย
เจียงซวี่ถอดแว่นออก เผยให้เห็นดวงตาเรียวยาวเล็กน้อย
เมื่อไม่มีสิ่งใดบดบัง แววเย็นชาและอำมหิตในดวงตาก็แผ่ซ่านออกมาอย่างไร้การปกปิด
เขาวางแว่นไว้ข้างตัว แล้วสตาร์ตรถ
*
หลังจากมู่โจวนอนลงบนเตียงแล้ว เธอถึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา
พ่อแม่โทรหาเธอหลายสิบครั้ง ทั้งยังส่งข้อความเสียงมาอีกนับไม่ถ้วน
เธอไม่ได้ฟังแม้แต่ข้อความเดียว
เพราะไม่ต้องคิดก็รู้ว่าพวกเขาพูดอะไรบ้าง
ก็คงไม่พ้นว่าเธอเอาแต่ใจ อ่อนไหวเกินไป ไม่เชื่อฟังเหมือนตอนเด็ก ๆ
การที่เธอวางสายและไม่รับโทรศัพท์ ก็จะถูกตำหนิว่าอกตัญญู เป็นลูกอกตัญญูที่พอปีกกล้าขาแข็งแล้วก็ลืมบุญคุณ
เรื่องพวกนี้เคยเกิดขึ้นในโลกเดิมเช่นกัน
ตอนที่ร่างเดิมตัดสินใจจบความสัมพันธ์กับจี้ชิงเยี่ยน ลาออกจากงานและจากไป เธอก็ต้องเผชิญเรื่องเหล่านี้
ครั้งนั้นร่างเดิมกล้าหาญขึ้นมาสักครั้ง ซื้อตั๋วเครื่องบินแล้วจากไปทันที
เดิมทีพ่อแม่โกรธจนถึงขั้นจะตัดขาดกับเธอ แต่จี้ชิงเยี่ยนกลับ “สำนึกได้ในทันใด” และเริ่มตามง้อเธอ พวกเขาถึงใจเย็นลง แล้วบอกที่อยู่ของร่างเดิมให้จี้ชิงเยี่ยนรู้