เงินเดือนปีละหกแสน!
โบนัสสิ้นปีสามแสน!
ที่สำคัญกว่านั้นคือเปอร์เซ็นต์ส่วนแบ่งต่างหาก!
จากที่เย่เฟิงรู้มา พวกมันโกงเงินบริษัทไปเกือบห้าแสนล้านในช่วงหลายปีมานี้!
ถ้าเขาทวงหนี้ทั้งหมดกลับมาได้ ก็จะได้ส่วนแบ่งอย่างน้อยห้าหกร้อยล้าน
มีเงินห้าร้อยล้าน เขาก็ซื้อรถหรู อยู่บ้านใหญ่ ไปนวดสาว ๆ ที่เลานจ์ได้สบาย
แต่เย่เฟิงก็รู้ดีว่าเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ของเงินก้อนนี้ถูกคนตระกูลหลี่ยึดไปหมดแล้ว ด้วยกำลังและสถานะของเขา คงเป็นไปไม่ได้ที่จะเอากลับมา
ถึงจะเอากลับมาได้แค่เศษหนึ่งเปอร์เซ็นต์ที่เหลือ ส่วนแบ่งก็ยังได้ห้าล้าน แถมด้วยเงินเดือนและโบนัสสิ้นปี ก็พอให้เขาและอวี้หยี่ใช้ชีวิตบั้นปลายได้อย่างสุขสบาย
แม้ว่าหนี้พวกนี้จะทวงยากแน่ ๆ และต้องไปมีเรื่องกับคนอีกเป็นกอง แต่พวกมันก็ลงมือกับเขาก่อนแล้ว เขาก็ไม่จำเป็นต้องทนอีกต่อไป!
อีกอย่าง ตัวเขาในตอนนี้ก็ไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว
ดังนั้นเย่เฟิงผู้มั่นใจเต็มร้อยจึงพยักหน้าตกลงโดยไม่ลังเล
"ผมทำ!"
"ดี! นายไม่ได้ทำให้ฉันผิดหวังจริง ๆ นายกลับไปพักก่อนเถอะ พรุ่งนี้แปดโมงเช้ามาทำงานตรงเวลา ไปทวงหนี้กลับมาให้ฉัน!"
…
วันรุ่งขึ้น
เย่เฟิงนอนแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็ตื่น ก่อนออกจากบ้านเดินไปที่ระเบียง รดน้ำให้กระถางไม้อวบน้ำสีแดงต้นหนึ่ง แล้วพูดว่า:
"ตาเฒ่า อยู่ดี ๆ นะ รอให้ฉันพานายไปอยู่บ้านใหญ่ด้วยกันทีหลัง"
ให้สัญญากับต้นไม้เสร็จ เย่เฟิงก็ออกจากบ้าน