มิใช่ว่าถังหลิงเฟยเสียดายเงินที่จะอัปเกรดห้องพักเป็นห้องชุดประธานาธิบดีสามห้อง
แต่เป็นเพราะนางรู้ว่าโรงแรมแห่งนี้มีห้องชุดประธานาธิบดีอยู่เพียงสามห้องบนชั้นบนสุดเท่านั้น
น้าชายของโจวเซิ่งซีเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของรีสอร์ต เขาแทบจะเป็นคุณชายเจ้าของที่นี่อยู่แล้ว ย่อมต้องเก็บห้องชุดประธานาธิบดีไว้ให้ตนเองสักห้อง
เช่นนั้นก็เหลือเพียงสองห้อง
พวกนางสามคนแบ่งกันไม่สะดวก
นางจึงจำต้องถอยไปเลือกห้องเดี่ยวหรูหราสามห้องแทน
แต่ตอนนี้เฉินลู่ลู่กลับไปแล้ว นางกับเสี่ยวซิงซิงก็พอดีได้ห้องชุดประธานาธิบดีคนละห้อง เยี่ยมไปเลย!
หลังจัดการเรื่องคีย์การ์ดเสร็จ ถังหลิงเฟยหมุนตัวกลับมาแล้วชนเข้ากับชายหนุ่มที่เดินสวนมาพอดี
คีย์การ์ดสองใบในมือนางกระเด็นออกไป
แต่ทั้งคู่ไม่ทันสังเกตว่าคีย์การ์ดในกระเป๋าเสื้อของชายหนุ่มก็ไหววูบ ก่อนจะร่วงลงมาเช่นกัน
ถังหลิงเฟยก้มลงเก็บคีย์การ์ดสองใบตรงหน้า
นางกำลังจะโกรธ ทว่าพอเห็นคนที่เดินชน ก็ฝืนข่มโทสะเอาไว้
「เดินยังไงของเจ้า—เอ๊ะ โจวเซิ่งซี? เจ้าก็มาทำคีย์การ์ดหรือ?」
โจวเซิ่งซียื่นมือไปหยิบกล่องแว่นกันแดดบนเคาน์เตอร์ต้อนรับ 「ข้าทำคีย์การ์ดเสร็จตั้งนานแล้ว เมื่อครู่ลืมแว่นกันแดดไว้ที่นี่」
เขาพูดพลางแกว่งกล่องแว่นในมือ 「ข้าไปก่อนล่ะ น้าชายให้ข้าไปคุยธุระกับผู้จัดการโรงแรม」
「อืม แล้วพบกัน」
ถังหลิงเฟยพยักหน้าให้เขา พออีกฝ่ายเดินจากไป นางก็รีบวิ่งไปทางโซฟาทันที
「เสี่ยวซิงซิง รีบไปกันเถอะ พี่จะพาเจ้าไปสัมผัสประสบการณ์ห้องชุดประธานาธิบดี!」
หลินหว่านซิงลุกขึ้นอย่างงุนงง มือยังจับกระเป๋าเดินทางอยู่ 「ห้องชุดประธานาธิบดีหรือ? ไหนบอกว่าเป็นห้องเดี่ยวธรรมดาไง」