ราววันที่ 5 ของทุกเดือน ผู้ช่วยทีมจะส่งตารางสรุปเวลาเล่นเกมของสมาชิกในเดือนก่อนลงในกลุ่ม
แม้ก่อนหน้านี้หลินหว่านซิงจะทำภารกิจสำเร็จแบบเฉียดฉิวที่เส้นเวลา 40 ชั่วโมงทุกครั้ง จนวนเวียนอยู่ในห้าอันดับสุดท้าย
แต่อย่างน้อยชื่อของเธอก็เป็นตัวอักษรสีดำเหมือนคนอื่น ๆ
ชื่อของทุกคนที่ทำภารกิจสำเร็จจะเป็นสีดำ
มีเพียงชื่อคนที่ทำไม่สำเร็จเท่านั้นที่จะถูกทำเป็นสีแดง มองเห็นเด่นชัดมาก
เธอรู้ดีว่าปกติทุกคนแทบไม่กดเข้าไปดูตารางนั้น
แต่ถ้ามีใครกดเข้าไปดู ก็จะเห็นชื่อแดงแจ๋ของเธอได้ในพริบตา
แค่คิดก็อึดอัดแล้ว
หัวหน้าทีมยุ่งขนาดนั้น คงไม่มีเวลาดูสถิติที่ไม่สำคัญแบบนี้หรอก...มั้ง?
หลังกลับจากเที่ยวกับพ่อแม่ หลินหว่านซิงก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
ในที่สุดก็ได้พักผ่อนเต็มที่เสียที
ปิดเทอมฤดูร้อนปีนี้น่าจะเป็นช่วงปิดเทอมที่สบายที่สุดนับตั้งแต่เธอเข้าเรียนมหาวิทยาลัยมา
เพราะเธอเรียนควบสองปริญญา และเก็บหน่วยกิตครบหมดแล้วตอนปลายภาคเรียนนี้
ปีสี่ไม่มีเรียน เป็นปีที่นักศึกษาทุกคนฝึกงานและหางาน
ผลการเรียนของเธอดีเยี่ยม ทุกปลายภาคก็ได้ทุนการศึกษาตลอด ดังนั้นหากไม่มีอะไรผิดพลาด ก็ไม่น่ามีวิชาที่สอบตกจนต้องสอบแก้ตัว
ส่วนปีสี่ เธอต้องฝึกงานและเตรียมสอบเข้าบัณฑิตวิทยาลัย
แต่ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนก่อนเปิดเทอม ซึ่งเป็นฤดูร้อนครั้งสุดท้ายในมหาวิทยาลัยนี้ เธอก็มีเวลาว่างอย่างหาได้ยาก
เพราะเดือนก่อนทำเวลาเล่นเกมไม่ครบ เธอจึงรู้สึกผิดและอยากชดเชย ตั้งแต่วันที่ 1 ของเดือนนี้ หลินหว่านซิงเลยเล่นเกมอย่างน้อยวันละ 3 ชั่วโมง
เธอตัดสินใจว่าเดือนนี้จะเล่นเกมให้ได้อย่างน้อย 60 ชั่วโมง เพื่อเพิ่มเวลาเล่นเกมเฉลี่ยของทีม และช่วยดันคะแนนรวมของทีมตอนสิ้นเดือนให้สูงขึ้นอีกหน่อย