กัวไช่เซียมีใจจริงอยากช่วยชิงชิงเหลือเกิน เธอไม่แม้แต่จะคิดไปเองว่าหลี่เชิ่งลี่จะไปมีผู้หญิง แม้ช่วงนี้จะมาเห็นโลกกว้างขวางที่เมืองเผิงเฉิงมากขึ้น แต่เรื่องบาร์นั้นเธอไม่รู้จริง ๆ ไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ ยิ่งไม่รู้เลยว่าชีวิตยามค่ำคืนที่เมืองเผิงเฉิงมันครึกครื้นแค่ไหน!
นับตั้งแต่กัวไช่เซียมาถึงเมืองเผิงเฉิง ยามค่ำเธอก็ไม่เคยออกจากบ้านเลยสักครั้ง!
ชิงชิงถูกกัวไช่เซียดึงลุกขึ้นจากพื้น ทั้งตัวยังงงงวยอยู่ พอได้สติอีกที เธอเกือบจะถึงปากทางเข้าสถานีตำรวจแล้ว จึงร้องลั่นด้วยเสียงสั่นเครือ: "พี่หลี่ ช่วยฉันด้วยพี่หลี่!"
กัวไช่เซียห้ามปราม: "เธออย่าไปขอร้องหลี่เชิ่งลี่เลย เขาไม่ใช่ตำรวจสักหน่อย ช่วยเธอไม่ได้หรอก"
หลี่เชิ่งลี่ตามมาติด ๆ เหงื่อแตกพลั่กระหน่ำ พอได้ยินคำพูดนั้น ก็ราวกับตื้นตันขึ้นมาทันที: "ใช่ใช่ ผมไม่ใช่ตำรวจ ช่วยเธอไม่ได้ เธอก็ไปที่สถานีตำรวจเองสิ!"
ชิงชิงไม่คิดมาก่อนว่าความงามอย่างเธอจะถูกคนจับส่งไปที่สถานีตำรวจ เธอมายั่วยวนหลี่เชิ่งลี่ให้ครอบครัวเขาแตกแยก ไม่ใช่มาขอความช่วยเหลือจริง ๆ สักหน่อย!
แต่กัวไช่เซียลงมือทำงานทุกวัน แรงมากกว่าเธอตั้งเยอะ จึงพาคนเข้าไปข้างในอย่างกระตือรือร้นตลอดทาง เปิดปากอย่างจริงจังเต็มไปด้วยความเป็นธรรม: "สหาย ช่วยสาวน่าสงสารคนนี้ทีนะ เธอกับน้องสาวถูกคนบังคับจนไม่มีทางเป็นอยู่แล้ว!"
พูดจบ เธอยังตบไหล่ชิงชิงเบา ๆ เป็นการปลอบใจ: "เธอไม่ต้องกลัวนะ มีเรื่องก็หาตำรวจ เขาคือผู้พิทักษ์ของเราชาวบ้านธรรมดา!"