ที่หัวจิ่งหยวน อู๋กั๋วชิ่งยืนอยู่หน้าแผนกโครงการด้วยใบหน้าเคร่งเครียดลั้ลลำ
จะเข้าไปก็ไม่กล้าหน้า แต่ถ้าไม่เข้าไป กลับไปแล้วจะไปอธิบายกับภรรยายังไง?
ชั้นสอง ชุนหย่ามองอยู่แต่ไกลจนทนไม่ไหว "ท่านประธานเซี่ย ตอนนี้เรายังต้องใช้เขาอยู่อีกเหรอ? พี่หลี่ฮวาพวกนั้นขายบ้านได้ดีอยู่แล้ว เขาเงินเดือนสูงยังจะวางท่าอีก ไม่ใช้เลยดีกว่า"
เซี่ยอวิ๋นซูทำเสียงในลำคอ "อู๋กั๋วชิ่งมีฝีมือด้านการบริหาร พวกเราขาดคนในตำแหน่งบริหารพอดี ตำแหน่งนั้นก็เตรียมไว้ให้เขาโดยเฉพาะ คนนี้แม้อีโก้จะสูงไปหน่อย แต่มีความรับผิดชอบสูง ไม่อย่างนั้นกลุ่มการแสดงจะถึงขั้นนี้แล้ว เขายังไม่ยอมจากไปได้ยังไง"
ชุนหย่าเข้าใจแล้ว "งั้นฉันไปเปิดทางให้เขาลงเอยกันง่าย ๆ ดีกว่า"
เซี่ยอวิ๋นซูเหลือบมองเธอ "ไม่ให้ ปล่อยให้เขามาเอง เราก็ไม่ได้จะไม่จ่ายเงินเดือน"
แต่อู๋กั๋วชิ่งก็ไม่ใช่คนธรรมดา ยืนตัวแข็งตั้งแต่แปดโมงเช้าจนถึงสิบโมงจึงใจกล้าพอจะเดินเข้ามาที่ห้องทำการของเซี่ยอวิ๋นซู เพียงแต่พอเข้าไปก็ยิ่งอึดอัดกว่าเดิม
เพราะเจียงลีฮวาอยู่ในนั้นด้วย เธอเห็นอู๋กั๋วชิ่งแล้วตกใจ "หัวหน้า มาทำอะไรคะ?"
ความกล้าที่อู๋กั๋วชิ่งสะสมมาอย่างยากลำบากเกือบหายวับไปเลย ใบหน้าของเขาตึงเกร็ง "ผมมีเรื่องจะพบท่านประธานเซี่ยน่ะ"
เซี่ยอวิ๋นซูให้เกียรติไม่แกะกะเขา ไม่ว่ายังไงพอเข้าทำงานแล้วพี่ ๆ ในกลุ่มการแสดงก็จะรู้กันหมด ทุกคนทำงานอยู่ในบริษัทเดียวกัน จะปิดบังใครก็ไม่ได้หรอก!