หลังจากหลิวเยียนเอ๋อร์จากไป อู๋ฟานก็ออกวิ่งออกกำลังกายต่อ จากนั้นจึงกลับมายังห้องเช่าของตัวเอง
เพราะช่วงนี้เขาทำงานขายบาร์บีคิวอยู่ตลอด ในเวลากลางวันอู๋ฟานจึงต้องเสียบไม้ผักและเนื้อสัตว์ต่างๆ ซึ่งเป็นงานที่เสียเวลาพอสมควร อู๋ฟานแม้จะเช่าแค่ห้องเดียว แต่บ้านหลังนี้จริงๆ แล้วเป็นแบบสามห้องนอนหนึ่งห้องรับแขก ห้องอื่นๆ ว่างเปล่า ส่วนในห้องรับแขกมีตู้เย็นหนึ่งเครื่อง เนื่องจากไม่มีคนอื่นอาศัยอยู่ที่นี่ อาหารที่อู๋ฟานซื้อมาปกติจึงเก็บไว้ในตู้เย็น ธุรกิจของเขาปานกลาง อาหารที่ซื้อมาก็ไม่มาก ตู้เย็นเล็กๆ หนึ่งใบก็เพียงพอแล้ว
“ถ้าสามารถเอาผักและเนื้อจากพื้นที่นั้นออกมาได้บ้าง ฉันก็ไม่ต้องไปซื้อของพวกนี้แล้วใช่ไหม? ต้นทุนก็จะลดลงด้วย” อู๋ฟานคิดพลางวุ่นวายกับงานไปด้วย
นี่เป็นวิธีที่ดีจริงๆ เนื้อไก่ออกมาได้ สิ่งอื่นๆ ก็ย่อมออกมาได้ตามธรรมชาติ เพียงแต่เขายังไม่เข้าใจพื้นที่นั้นมากพอ ไม่รู้ว่าจะหาวัตถุดิบพวกนั้นได้หรือไม่ ส่วนเรื่องที่ว่าวัตถุดิบพวกนั้นกินได้หรือไม่ อู๋ฟานไม่ค่อยกังวล เพราะเนื้อไก่ที่นำออกมาจากที่นั่น เขากินแล้ว รสชาติก็ยังดีมาก อีกทั้งเป้นั้นพิเศษมาก เนื้อไก่วางไว้ข้างใน ไม่เพียงแต่ไม่เหม็นเสีย กลับยังมีความร้อน รสชาติไม่ลดลงแม้แต่น้อย ถ้าอย่างนั้นวัตถุดิบอื่นๆ วางไว้ข้างใน ก็ย่อมไม่มีปัญหาอะไรเช่นกัน