เย่เฟยเฟยโทรหาสามีของเธอเพื่อยืนยันในที่สุดว่าผู้ชายคนนี้คือผู้เช่าของสามีเธอ ซึ่งก็คือคนที่แชร์ห้องกับเธอ!
เมื่อเย่เฟยเฟยรู้สถานการณ์เช่นนี้ เธอก็พยายามปฏิเสธอย่างสุดความสามารถ การอยู่ร่วมกับผู้ชายแปลกหน้า เธอไม่คุ้นเคย
แต่สามีของเย่เฟยเฟยกลับรับรองในโทรศัพท์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า อู๋ฟานเป็นคนดี และการอยู่ข้างนอกที่มีผู้ชายอยู่ด้วยก็ปลอดภัยกว่า อีกทั้งยังมีคนช่วยงานหนักต่างๆ ได้อีกด้วย
ที่สำคัญที่สุด สามีของเย่เฟยเฟยเตือนเธอว่าถ้าเธอไม่ย้ายมาอยู่ที่นี่ พ่อแม่ของเธอจะไม่ยอมให้เธอไปเรียนไกลคนเดียว ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงกลับไปปักกิ่งและใช้ชีวิตอยู่ใต้สายตาพ่อแม่อีกครั้ง
เย่เฟยเฟยลังเลและยอม compromise ในที่สุด เธอเพิ่งจะหนีจากพ่อแม่มาได้ เธอไม่อยากกลับไป
"เข้ามาก่อนสิ" อู๋ฟานยื่นมือจะรับกระเป๋าเดินทางในมือของเย่เฟยเฟย
"เธอจะทำอะไร?" การกระทำของอู๋ฟานทำให้เย่เฟยเฟยตกใจ ถอยหลังสองก้าวโดยไม่รู้ตัว มองอู๋ฟานอย่างระแวดระวัง กลัวว่าเขาจะทำอะไรที่ฉวยโอกาส
"ฉันแค่อยากช่วยเธอถือกระเป๋าเท่านั้นเอง" อู๋ฟานยักไหล่ รู้สึกขบขันกับท่าทางเกินจริงของเย่เฟยเฟย แต่ก็เข้าใจได้ เพราะทั้งคู่ไม่รู้จักกัน ยังเป็นเพศตรงข้ามกัน นี่เป็นพฤติกรรมป้องกันตัวของเย่เฟยเฟยเอง