ได้ยินคำพูดของเซิ่งหน่วน หม่าฟางหรงเบิกตาโตทันที แข็งค้างอยู่ตรงนั้นในเสี้ยววินาที
เธอมองเซิ่งหน่วนเหมือนเห็นผี ยืนมือสั่นระริกชี้ไปที่เซิ่งหน่วน "คุณ... ใช่คุณ... ครั้งนั้นคือคุณงั้นสินะ!"
เซิ่งหน่วนกะพริบตา "หืม? อะไรนะ? พูดถึงเรื่องอะไร ฉันฟังไม่เข้าใจเลย"
หม่าฟางหรงกัดฟันแน่นแล้วส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บใจ พุ่งเข้าใส่เซิ่งหน่วนตรง ๆ เซิ่งหน่วนเอียงตัวหลบแล้วเหวี่ยงข้อเท้าออกไปหนึ่งครั้ง หม่าฟางหรงก็หน้าทับลงไปกับพื้น
"ฉันจะสู้กับคุณให้ตายไปข้างหนึ่ง ฉัน... ฉันจะสู้กับคุณให้ตายไปข้างหนึ่งจริง ๆ!"
แต่พอเพิ่งลุกขึ้นได้ ต้นหวยใหญ่ข้าง ๆ อีกฝ่ายกลับขยับขึ้นมาเอง กิ่งก้านบิดเรียงร่าย พลังปีศาจฟุ้งกระจายไปทั่ว... ฉินเฮิงชักดาบยาวออกมาทันที หม่าฟางหรงยังไม่ทันยืนให้มั่นก็ถูกพลังปีศาจข้นหนาเหวี่ยงกระเด็นออกไป
ฉินเฮิงเหลือบมองเธอหนึ่งครั้ง คิ้วขมวดพร้อมแววหยิ่งผยองและรังเกียจ
ขณะนั้นเอง เซิ่งหน่วนก็เดินเข้าไปเสียแล้ว
เหรียญทองแดงหลายเหรียญพุ่งออกจากมือ เหรียญส่งเสียงฮือปักติดอยู่บนต้นไม้ ต้นหวยใหญ่สะบัดสั่นรุนแรง ลำต้นยืดยาวฟาดเข้าโจมตีเธอ
ฉินเฮิงรีบเข้าไปช่วย สะบัดดาบฟันกิ่งไม้ขาดไปหลายท่อน... แต่พอดีจังหวะนั้น พลังปีศาจก้อนหนึ่งพุ่งเข้าใส่เขาจากแนวเฉียง เขารู้ทันจึงหลบทันที แต่ใครจะไปคิดว่าพลังปีศาจที่ดูอ่อนหวัดอ่อนแรงเมื่อเข้าใกล้แล้วกลับกลายเป็นดุดันเหี้ยมเกรียมขึ้นมาทันที ดึงเขาไว้ในกับดักในพริบตา
วินาทีนั้นเอง เซิ่งหน่วนเดินเข้าไปใกล้แล้ว
พลังปีศาจที่โฉบเข้ามาจากด้านหลังถูกเชือกแดงร้อยเหรียญทองแดงกั้นไว้ เธอแทงมือเข้าไปในจุดหนึ่งบนลำต้นไม้อย่างรวดเร็ว... แล้วกระชากออกด้วยแรงหนัก
วูบเดียว วิญญาณสีเขียวอ่อนก้อนหนึ่งถูกเธอดึงออกมา
วินาทีที่ถูกดึงออกมานั้นเอง วิญญาณสีเขียวเข้มข้นด้วยพลังปีศาจก็แปลงร่างเป็นร่างมนุษย์ทันที เซิ่งหน่วนเงื้อมือเตรียมฟาดลงไป แต่แล้วก็หยุดค้าง