เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ทันทีที่เซิ่งหน่วนเก็บของเสร็จก็ได้รับข้อความจากฉีเยว่
ฉีเยว่: ฉันอยู่นอกบ้าน ไม่ต้องรีบ
เธอสะพายกระเป๋าออกไป พอเดินออกจากหมู่บ้านที่พักก็เห็นรถเก๋งสีดำคันหนึ่งจอดอยู่ข้างถนน ฉีเยว่ยืนอยู่ข้างรถกำลังก้มหน้ามองโทรศัพท์
ราวกับรับรู้ได้ถึงบางอย่าง เขาเงยหน้าขึ้นมา เห็นเซิ่งหน่วน นิ้วที่ถือโทรศัพท์ก็กำแน่นเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเดินไปที่ข้างรถแล้วเปิดประตูให้เธอ
เซิ่งหน่วนยิ้มให้เขาอย่างอ่อนหวาน "ขอบคุณค่ะ"
ฉีเยว่หลับตาลงเล็กน้อย พูดตอบเสียงเบา "อืม"
เมื่อไปถึงสถานที่รับสมัครนักเรียนพิเศษของมหาวิทยาลัยปักกิ่ง ทั้งสองคนแจ้งชื่อของตัวเองแล้วก็ถูกพาขึ้นไปชั้นบนทันที
ข้างๆ เป็นอาจารย์ของมหาวิทยาลัยชิงหัว พอเห็นก็ถามขึ้นลอยๆ ว่า "นักเรียนสองคนนี้เป็นใคร?"
อาจารย์มหาวิทยาลัยปักกิ่งยิ้มกว้าง "เอ่อ คือนักเรียนมาขอคำปรึกษาครับ มาขอคำปรึกษา"
มหาวิทยาลัยชิงหัวก็จ้องนักเรียนที่มีแววสองคนนี้อยู่เหมือนกัน และวางแผนเจ้าเล่ห์โดยพานักเรียนที่หล่อที่สุดและสวยที่สุดของสภานักเรียนมาช่วยเป็นผู้ช่วย พยายามจะทำให้หนุ่มสาวตาลาย... ขอให้เทพคุ้มครองพวกเขาไปถึงห้องได้อย่างปลอดภัยเถอะ อย่าให้ถูกแย่งตัวไปได้เด็ดขาด
เซิ่งหน่วนกับฉีเยว่ตามอาจารย์มหาวิทยาลัยปักกิ่งขึ้นไปถึงห้อง ก็เห็นว่าบนโต๊ะมีเอกสารข้อตกลงวางกางไว้แล้ว อาจารย์มหาวิทยาลัยปักกิ่งยิ้มอย่างอบอุ่นราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิ
"นักเรียนเซิ่งหน่วน นักเรียนฉีเยว่ มหาวิทยาลัยปักกิ่งตั้งตารอการเข้ามาของพวกเธอมาก ถ้าพวกเธอยังมีความกังวลอะไร ก็พูดออกมาได้เลย ถ้าแก้ไขได้ทางโรงเรียนจะพยายามหาทางอย่างแน่นอน..."
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เซิ่งหน่วนและฉีเยว่เซ็นสัญญาเสร็จ อาจารย์มหาวิทยาลัยปักกิ่งก็ส่งพวกเขาถึงหน้าประตูโรงแรม แล้วก็ขับรถออกไป