ระหว่างทางกลับ เซิ่งหน่วนนั่งอยู่ที่เบาะหลังแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา "เอ้า ค่าตอบแทนจัดการวิญญาณชั่วร้ายเมื่อกี้เข้าบัญชีแล้ว นายก็ลงแรงด้วย ฉันพูดจาไว้ก็ทำตาม แบ่งให้บ้าง"
เมื่อกี้ทั้งสองคนถือว่ากันหลอกกันไปคนละรอบ จึงต่างไม่มีใครยกเรื่องนี้ขึ้นพูดอีก เพราะมาถึงกันคนละหนึ่งที ถือว่ายุติธรรมดี
ได้ยินว่าเซิ่งหน่วนจะให้ค่าตอบแทนจริง ฉินเนี่ยก็ชำเลืองมองเธออย่างสงสัย
เซิ่งหน่วนสะบึงคิ้ว "เอาหรือไม่?"
ฉินเนี่ยเงียบกริบหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดคิวอาร์โค้ดรับเงิน...ไม่แม้แต่จะมีทีท่าจะเติมเพื่อน
เซิ่งหน่วนก็ไม่ได้ตั้งใจจะเติมเพื่อนเหมือนกัน สแกนคิวอาร์โค้ดแล้วโอนเงิน
วินาทีถัดมา ฉินเนี่ยก็เห็นเงินห้าร้อยบาทเข้าบัญชี...ช่วงแรกเขายังคิดว่าตัวเองมองผิด
ห้าร้อย?
ค่าตอบแทนที่เธอว่า ก็คือหารายได้ไปหนึ่งล้าน...แล้วแบ่งให้เขาห้าร้อย
ฉินเนี่ยเก็บโทรศัพท์ใส่หน้านิ่งเฉย
พูดไว้ก็ทำตามจริง ๆ นี่นา!
ช่วงเวลานั้นเอง เซิ่งหน่วนอาศัยจังหวะโอนเงินเคลื่อนตัวเข้าไปนั่งใกล้ฉินเนี่ยขึ้นอีกนิดโดยไม่ให้รู้ตัว
แม้ทั้งสองจะเกลียดชังกัน แต่ก็ทำอะไรความเยือกเย็นอันเจือความมืดมนนั้นไม่ได้...รู้สึกได้ว่ากระดูกแทบแข็งเป็นน้ำแข็ง
รถวิ่งไปเรื่อย ๆ ฝ่ายบริการลูกค้าเล่าเรื่องฮือฮาเรื่องที่มาของวิญญาณชั่วร้ายชุดม่วงให้เธอฟัง
หญิงสาวคนนั้นเคยได้รับทุนสนับสนุนจากหลู่เจิ้งเหอ แล้วก็หลงรักเขา เธอรู้ว่าภรรยาของหลู่เจิ้งเหอไม่มีท้องมานานหลายปี จึงเปิดฉากเข้าหาเอง