หลังช่วยแม่แพะคลอดลูกที่บ้านสวี่เชียนเสร็จ เซิ่งหน่วนเดินกลับมาตลอดทางยังงงๆ อยู่เลย
เธอช่วยแม่แพะคลอดลูกมาได้จริงๆ!
แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าการได้เห็นชีวิตน้อยใหม่ถือกำเนิดขึ้นตรงหน้านั้นมหัศจรรย์และซาบซึ้งเหลือเกิน
และยังมีหนิงจ้านอีก
ปกติดูเป็นหนุ่มหัวร้อนใจเย็นชาไม่ให้ใครเข้าใกล้ แต่ในวินาทีนั้น เมื่อมองลูกแพะตัวน้อยที่ร้องแผดเผา เขากลับมีสีหน้าอ่อนโยนเสียจนคนแปลกใจ
รุ่งขึ้น ซูเหวินมาหาเซิ่งหน่วนที่สถานีอนามัย เซิ่งหน่วนจึงไปกราบเรียนหัวหน้ากองขออนุญาตหยุดครึ่งวัน แล้วออกเดินทางไปกับซูเหวิน
บังเอิญหมู่บ้านมีรถแทรกเตอร์จะไปเทศมณฑลพอดี แม้จะช้ากว่ารถโดยสาร แต่รถโดยสารต้องรอนานมาก อีกทั้งรถโดยสารในชนบทช่วงนี้มีทั้งไก่ เป็ด แมว หมาอยู่ข้างใน กลิ่นไม่ดีเลย เซิ่งหน่วนจึงไม่ค่อยอยากนั่งเท่าไร
พอรถแทรกเตอร์วิ่งผ่านถนนคันน้ำนอกหมู่บ้าน เซิ่งหน่วนเห็นคนเดินอยู่ข้างหน้าไม่กี่คน แล้วก็รู้จากฝ่ายบริการลูกค้าว่าเป็นหนิงจ้าน
หนิงจ้านกับลูกน้องสนิทอีกสองสามคนกำลังจะไปเทศมณฑลเหมือนกัน บางคนแบกกระจาดไว้บนหลัง คนอื่นไม่รู้ แต่เซิ่งหน่วนรู้จากฝ่ายบริการลูกค้าว่าพวกเขากำลังจะไปขายของที่ตลาดมืด
ทั้งหมดล้วนเป็นบ้านที่ฐานะไม่ดี ไม่หาเงินเสริมครอบครัวต้องอดตาย โดยเฉพาะหนิงจ้านที่เป็นหัวหน้าของคณะนี้
ทั้งการแลกเปลี่ยนในตลาดมืดและผู้ซื้อ ล้วนเป็นเขาที่รับผิดชอบ
เมื่อรถแทรกเตอร์แล่นผ่านตัวคนทั้งกลุ่ม เซิ่งหน่วนจึงยกมือทักหนิงจ้าน "หนิงจ้าน หูจื่อ สวัสดีจ้ะ"