ตั้งแต่เซิ่งหน่วนกดเข้ามาในไลฟ์สด เธอก็เห็นแล้วว่าโจวลั่วตกระกำลำบากอยู่เต็มที่ ซึ่งก็ไม่แปลกใจ เพราะฝ่ายตรงข้ามมีผู้ติดตามหลายหมื่นคน ส่วนเขามีแค่สองพันกว่าคน คนละระดับกันโดยสิ้นเชิง
เธอถอดใจหายใจยาว แล้วเริ่มส่งทิป รดน้ำสปอนเซอร์รถแข่งไปสามคันติดกัน โจวลั่วก็ขึ้นนำทันที
มองรถแข่งที่วิ่งผ่านไปทีละคัน สีหน้าของโจวลั่วอึดอัดขึ้นมา "ขอบคุณนะคะป้า ป้าเสียเงินไปเยอะเลย"
ที่ยอมตกลง PK กับฝ่ายตรงข้ามก็เพียงเพื่อสร้างความนิยมเท่านั้น โจวลั่วไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะชนะ
เขาต้องการเงิน ต้องการหาเงินให้เร็วที่สุด ขอแค่มีคนรู้จักเร็วขึ้น แปลงเป็นเงินเร็วขึ้นก็พอ ให้กินมัสตาร์ดก็ยอมกินมัสตาร์ด แต่เขาไม่คิดว่าฮวาไคฟุยกุ้ยจะส่งของขวัญให้เขา
รถแข่งสองสามคันก็หลายพันบาทแล้ว ใจโจวลั่วเลยอึดอัดไม่สบาย
ช่วงนั้นเอง แฟนคลับของสตรีมเมอร์อีกฝ่ายอย่างหยางไจ๋ก็เริ่มออกแรง... เซิ่งหน่วนรู้จากฝ่ายบริการลูกค้าว่าทางฝั่งหยางไจ๋มีเพียงแฟนคลับกลุ่มเล็ก ๆ ที่ส่งของขวัญ แถมเป็นแต่ของราคาถูก ส่วนของขวัญราคาสูงที่เหลือนั้นจริง ๆ คือหยางไจ๋ส่งเอง
สตรีมเมอร์ก็อย่างนี้แหละ เพื่อกระตุ้นความนิยม บางทีก็ต้องหาวิธีต่าง ๆ นานา
อีกไม่นาน หยางไจ๋ก็แซงโจวลั่วขึ้นมา...
เซิ่งหน่วนแลบลิ้นควัก แล้วส่งรถแข่งไปอีกสองคัน
ผู้ติดตามหลายหมื่นคนจริง ๆ ก็ไม่ได้เป็นอะไรในหมู่สตรีมเมอร์ บนโลกออนไลน์ทุกคนก็แค่ดูเพลิน ๆ คนที่ยอมจ่ายเงินมีสัดส่วนค่อนข้างน้อย
โจวลั่วกลับมานำอีกครั้ง และในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว เอ่ยขึ้นว่า "ขอบคุณครับป้า ป้าอย่าส่งของขวัญแล้วครับ เยอะพอแล้วจริง ๆ"
เซิ่งหน่วนพิมพ์ข้อความ
ฮวาไคฟู่กุ้ย: นอกจากป้าแล้ว ใครก็ห้ามทำให้เธอร้อง มัสตาร์ดก็ห้าม
พอเซิ่งหน่วนแซวเล่น แชตก็เริ่มครึกครื้นทันที
"ป้ามองผมสิครับ ผมก็ไม่อยากสู้ชีวิตแล้ว อายุยี่สิบ มีกล้ามหน้าท้องเป็นก้อนใหญ่ ป้าลองดูผมได้ไหมครับ?"
"ลั่วไจ๋นะ ต่อไปต้องชวนป้าไปทานข้าวสักมื้อ มื้อเดียวอาจประหยัดการต่อสู้ชีวิตได้อีกหลายปี..."