เว้นแต่เซิ่งหน่วนที่เป็นบั๊กพิเศษที่หลอมรวมแกนวิญญาณได้ ในโลกยุคหายนะนี้ กำลังต่อสู้เดี่ยวของฉื่อเยี่ยนถือว่าแกร่งที่สุด
ความสามารถพิเศษสารพัดแบบไม่ซ้ำกัน ท่าไม้ตายก็สารพัดจะแปลกใหม่
มันกลายร่างเป็นยักษ์สูงสามเมตร เหมือนซอมบี้ยักษ์คว้าเซิ่งหน่วนเข้ามาในมือ แล้วหายวับไปจากที่เดิมในพริบตา
สิงอี้ตามร่างของเซิ่งหน่วนมาติด ๆ แต่ได้แค่เห็นหลังของทั้งคู่... ตอนนี้มันรู้แล้วว่าเจ้าหนุ่มที่เคยตามติดเซิ่งหน่วนมาตลอดนั้นคือใคร
ฉื่อเยี่ยน มาจากฐานพวกปล้น!
ที่ฐานพวกปล้น ในห้องของฉื่อเยี่ยนรื้นระเริงไปหมด
หลังกลับมาถึงฐานมันย่อส่วนลงบ้างแล้ว แต่ก็ยังไม่กลับเป็นปกติ เพื่อให้มั่นใจว่ายังกดเซิ่งหน่วนได้อยู่
แต่ตอนที่มันกำลังจะฉีดยาสลบแล้วขังคนไว้ เซิ่งหน่วนกลับดิ้นรนต่อสู้ขึ้นมาอีกครั้ง
ทั้งคู่ปะทะกันในห้อง ทุกท่าทุกทีวาบไปด้วยความหงุดหงิดและพิษภัย... แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าตอนไหนกันแน่ ที่ตีกัน ๆ แล้วกลับตีกันอยู่บนเตียง
เซิ่งหน่วนนั่งกดทับตัวฉื่อเยี่ยนเอาไว้ ตรึงคอเขาไว้กับหมัด "จะอวดดีอะไรอีกไง ผีบ้านี่!"
ดวงตาของฉื่อเยี่ยนเหมือนลุกไล้ไปด้วยเปลวเพลิง แถมยังไม่แคร์คอที่ถูกคุกคาม ระเบิดแรงพลิกจากรับเป็นรุก โถมเซิ่งหน่วนจนแผ่ลงไปกดเอาไว้ แล้วก็มีเสียงฉีกผ้าดังขึ้น
ตัวเธอเองยังถูกไล่ออกจากฐานหมาป่า แต่กลับอวดอ้างว่าร้ายพาฝูงสัตว์ไปช่วยสิงอี้... ช่างมัน... ของดื้อที่ต้องได้รับการสั่งสอน!
ไฟชั่วในท้องไม่มีทางระบาย ฉื่อเยี่ยนเกลียดจนฟันขบแน่น เกือบอยากเคี้ยวผู้หญิงคนนี้ให้แหลกแล้วกลืนกินลงท้อง