วันแข่งคัดเลือกรอบแรกของคณิตศาสตร์โอลิมปิก ฉีเยว่ก็ปรากฏตัวในที่สุด เซิ่งหน่วนสอบห้องเดียวกันกับเขา พอเห็นเขาเดินเข้ามา ดวงตาเธอก็เป็นประกายทันที รีบโบกมือเรียกเขา: "หัวหน้าห้อง หัวหน้าห้อง นายกลับมาแล้ว เป็นยังไงบ้าง หายดีแล้วหรือยัง?"
ในห้องสอบ คนอื่นๆ ต่างนั่งตัวตรง เซิ่งหน่วนไม่สนใจสายตาคนอื่น ยิ้มแย้มทักทายอย่างอบอุ่น
ฉีเยว่ไม่ชินกับความอบอุ่นแบบนี้ชัดๆ แต่ฝีเท้าที่เดิมจะเดินไปที่นั่งของตัวเองก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนทางเดินผ่านข้างๆ เซิ่งหน่วน แล้วเคาะโต๊ะเธอเบาๆ: "สอบให้ดีละ"
เซิ่งหน่วนยิ้มเจ้าเล่ห์: "ได้เลยๆ สู้ๆ ด้วยกัน!"
ผลสอบคัดเลือกออกมาเร็วมาก หนึ่งอาทิตย์ก็ประกาศแล้ว เซิ่งหน่วนได้ที่สองของโรงเรียน 97.5 คะแนน ตามหลังฉีเยว่ 2.5 คะแนน ส่วนฉีเยว่ได้เต็ม 100
แต่เธอรู้ดี ที่เธอได้เท่านี้เพราะความสามารถเธอมีแค่นี้ ส่วนที่ฉีเยว่ได้ 100 เพราะข้อสอบมีแค่ 100 คะแนน
โชคดีที่เธอผ่านเข้าไปแข่งระดับเมืองได้อย่างราบรื่น
วันประกาศผลคัดเลือก ภายในห้องพักครู หวงหยิงต้องเจอเรื่องกระทบใจอีกครั้ง
เหล่าครูที่ไม่ถูกกับเธอตั้งใจพูดชมเซิ่งหน่วนเสียงดัง ว่าเธอเป็นอัจฉริยะ แล้วก็ชมหลี่เหวินลี่ว่ามีสายตาที่แหลมคม
ที่ชมหลี่เหวินลี่ว่ามีสายตาแหลมคม ก็ไม่ต่างจากบอกว่าเธอตาบอด หวงหยิงหน้านิ่วคิ้วขมวดเดินออกไป ปิดประตูห้องเสียงดังลั่น
แต่พอเดินออกมา ในใจเธอก็อดรู้สึกหงุดหงิดไม่ได้