เมื่อไปถึงที่พักของฉีเยว่ เซิ่งหน่วนถึงได้รู้ว่าอยู่ไม่ไกลจากร้านเล็ก ๆ ของตระกูลซูเลย
เธอนึกขึ้นได้ว่า ครั้งก่อนที่ฉีเยว่ถูกพวกอันธพาลรุมในตรอก ก็คงกำลังจะกลับบ้านนี้แหละ
เป็นชุมชนเก่า การตกแต่งภายในบ้านของฉีเยว่ก็ดูย้อนยุค แต่เห็นได้ชัดว่าประณีตและหรูหราพอสมควร
เสี่ยวโจวกับบอดี้การ์ดพาคนส่งถึงบ้าน บอดี้การ์ดเหล่านั้นระมัดระวังมาก ไม่เข้ามาในบ้าน มีเพียงเสี่ยวโจวกับเซิ่งหน่วนที่พยุงฉีเยว่เข้าบ้าน
หลังจากจัดให้ฉีเยว่นอนบนเตียงเรียบร้อย เสี่ยวโจวพูดเสียงเบา: "ติดต่อคุณหมอตู้ไว้แล้ว น่าจะใกล้ถึง ฉันจะอยู่ต่อหรือกลับดี?"
บ้านหลังนี้เป็นของคุณยายของฉีเยว่ ฉีเยว่ไม่ชอบให้คนอื่นเข้ามา ดังนั้นเขาจึงถามอย่างระมัดระวัง
ฉีเยว่กอดหมอนอยู่ ไม่แม้แต่จะเงยหน้า: "กลับไปเถอะ"
"ได้ แล้วคนนี้..."
เสี่ยวโจวอยากจะถามว่าจำเป็นต้องพาผู้หญิงคนนี้กลับบ้านด้วยหรือไม่ แต่แล้วเขาก็เห็นว่าฉีเยว่หลับตาลงแล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่อยากสนใจเขาแล้ว
นึกถึงภาพที่เพิ่งเห็นเมื่อครู่ เสี่ยวโจวมีไหวพริบ ไม่พูดต่อท้าย แต่หันไปบอกเซิ่งหน่วน: "งั้นคงต้องรบกวนคุณช่วยดูแลคุณชายฉีของพวกเราหน่อยนะ"
เซิ่งหน่วนรีบพยักหน้า: "ควรอยู่แล้ว ควรอยู่แล้ว"
เธอส่งข้อความไปหาซูฉื่อยเวียนแล้วว่า มีธุระกะทันหัน จะกลับดึกหน่อย... ฟังจากที่อีกฝ่ายพูด หมอคงมาเร็ว เธอรอสักหน่อยก็สมควร