ที่โรงเรียนแห่งใหม่ สภาพแวดล้อมใหม่และเพื่อนใหม่ ทำให้เวลาผ่านไปเร็วเสมอ
ชั่วพริบตาเดียวหนึ่งเดือนก็ผ่านไป เซิ่งหน่วนและเพื่อนร่วมห้องทั้งสามคนก็เข้ากันได้ดีมาก
ก่อนวันชาติ สถานีโทรทัศน์เฉาเหมย์มีงานเลี้ยงฉลองครบรอบสถานี ซูหน่าพยายามสารพัดวิธีจนได้บทบาทนักเต้นประกอบมา เธอกลับมาด้วยความตื่นเต้นเป็นประกาย ควักกระเป๋าตัวเองชวนเพื่อนร่วมห้องไปดูการแสดงของเธอ
"ฉันเป็นนักเต้นประกอบเดี่ยว สิ่งที่สำคัญที่สุดรู้ไหมคืออะไร ฉันเต้นให้เฉิงอวี้...อ๊าาา ฉันแทบบ้าอยู่แล้ว"
เซิ่งหน่วนเพิ่งคุยโทรศัพท์กับเฉิงอวี้เมื่อสองวันก่อน ดูเหมือนเธอจะได้ยินเขาว่าจะมาที่เมืองจิงซื่อเพื่อร่วมรายการ แต่ก็ไม่ได้สังเกตว่าเป็นรายการอะไร
พอถึงวันงาน เซิ่งหน่วนกับเพื่อนร่วมห้องอีกสองคนไปด้วยกันกับซูหน่า...ซูหน่าทำผมแต่งหน้าอยู่หลังเวที พวกเธอก็นั่งอยู่ข้าง ๆ ซูหน่ามีความสุขจนดูเป็นประกายไปทั้งตัว
ยังไงซะ การได้เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยจิงซื่อและเป็นที่หนึ่งของสาขานาฏศิลป์ ซูหน่าก็มีพื้นฐานในวงการอยู่บ้าง แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม เธอจะเต้นให้เฉิงอวี้
เฉิงอวี้เป็นใคร ยุคนี้เขาโด่งดังไปครึ่งฟ้าครึ่งแผ่นดิน มีทั้งหน้าตาและฝีมือการแสดง เป็นดาวดังอันดับต้น ๆ ผลงานสร้างใหญ่ของมิลเล่เฮาส์ที่เขาแสดงถึงกับทำให้เขาดังไปทั่วโลก...ว่ากันว่าสถานีสตรอว์เบอร์รีทุ่มเทไม่ใช่น้อยเพื่อเชิญตัวเขามา