หลายวันต่อมา จะเป็นเรื่องบังเอิญหรือหนิ่ยจ้านแกล้งหลบก็ไม่รู้ เซิ่งหน่วนไม่เจอเขาอีกเลย
แต่ฝ่ายซูเหวินก็เริ่มวางกลอุบายอีกครั้ง เธอชวนเซิ่งหน่วนไปเก็บเห็ด
เซิ่งหน่วนรู้จากฝ่ายบริการลูกค้าแล้วว่าช่วงนี้ซูเหวินพยายามยั่วยวนฉู่หลานอีกสองครั้ง แต่โดนฉู่หลานปฏิเสธทั้งสองครั้ง
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากเซิ่งหน่วนย้ายออกไปแล้ว สภาพจริงของซูเหวินก็ค่อย ๆ ปรากฏให้เห็น คนในที่พักปัญญาชนหนุ่มสาวเริ่มมีการซุบซิบกันว่าแต่ก่อนเธออาศัยกินของของเซิ่งหน่วนแล้วแต่งตัวเป็นคนรวย ซูเหวินอดใจไม่ไหวแล้ว
เซิ่งหน่วนเดาว่าคราวนี้เธอคงจะลงมือถึงเลือด
ซูเหวินแองแค้นอยู่ในใจ แต่หน้ากลับยิ้มแฉ่งเข้าหาอย่างสนิทสนม "ช่วงนี้บนเขามีเห็ดเยอะ เราไปเก็บกลับมาให้เถาหลิงอุ่นกับไก่กินนะ"
เซิ่งหน่วนตอบรับ "ได้สิ"
ก่อนหน้านั้น เธอยังแวะไปหาเถาหลิงโดยเฉพาะ แกล้งถามตอนที่ฉู่หลานเดินผ่านว่าเห็ดชนิดไหนอุ่นกับไก่แล้วหอมที่สุด
"ฉันกำลังจะไปเก็บเห็ดบนเขากับซูเหวิน"
ตาเถาหลิงเปล่งประกายทันที เธอนับนิ้วอธิบายให้เซิ่งหน่วนฟังกระชุ่มกระชวย
ด้านหลัง ฉู่หลานมองเซิ่งหน่วน อยากเข้าไปหา แต่นึกถึงว่าหลายวันมานี้เซิ่งหน่วนทำหน้าเย็นชาใส่เขาตลอด ไม่อยากเสียหน้าต่อหน้าคนอื่น จึงกลั้นไว้ในที่สุด
พอได้ยินว่าเซิ่งหน่วนกำลังจะขึ้นเขา แถมไปกับซูเหวินอีก ฉู่หลานก็ตัดสินใจจะตามไปด้วย ค่อยหาโอกาสง้อเธอให้เจรจากันดี ๆ
แต่ซูเหวินคนนั้นทำไมยังไม่เลิกราสักที เขาพูดชัดเจนแล้วว่าไม่ว่ายังไงก็จะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเธออีก
ท่าทีของเขาชัดเจน นอกจากซูเหวินอยากทำลายชื่อเสียงตัวเองฟรี ๆ ไม่งั้นคงไม่เปิดโปงเรื่องนี้ออกไป
ต่อไปต้องหาทางให้เซิ่งหน่วนอยู่ห่าง ๆ เธอให้ได้
วันนั้นหลังกินข้าวเที่ยง เซิ่งหน่วนเดินเข้าป่าไปกับซูเหวิน