ได้คำสัญญาของไป๋โซ่วเฮ่อแล้ว ฉินเนี่ยถึงได้พยักหน้า "ก็ดี…… แต่ท่านไม่จำเป็นต้องมาหาข้าหรอก เพราะข้าก็กำลังจะไปหาท่านพอดี"
เขาก้าวออกไปหนึ่งก้าว "ขณะนี้ แม่ของผมอยู่ที่ไหน"
ไป๋โซ่วเฮ่อเงียบไปชั่วครู่ แล้วจึงเอ่ยช้า ๆ "เจ้าคิดว่าเหตุใดข้าจึงต้องมาหาเจ้าวันนี้โดยเฉพาะ?"
เขามองไปที่ฉินเนี่ย "เพราะถ้าเลยวันนี้ไปแล้วยังไม่มีทางออก ทุกอย่างจะหลุดการควบคุมไปหมด…… และแม่ของเจ้าก็จะไม่มีวางกลับมาอีก"
ฉินเนี่ยไร้ความรู้สึกใด ๆ บนใบหน้า "ถ้าแม่ของผมเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา ผมสัญญาว่าจะทำให้ตระกูลไป๋ของพวกคุณหายวับจากโลกนี้"
ไป๋โซ่วเฮ่อยิ้มขื่น "ตระกูลไป๋งรือ? ถ้าผ่านด่านวันนี้ไปไม่ได้ ไม่ต้องรอเจ้าลงมือ คนตระกูลไป๋ก็จะหายสิ้นซากอยู่ดี"
เขากล่าวต่อ "เจ้ารู้ไหมว่าตลอดมาตระกูลไป๋ทุ่มเททุกอย่างเร่งให้เกิดผู้สืบเลือดที่ตื่นพลังขึ้นมาใหม่ ด้วยเหตุนี้รุ่นหลันมาแค่ไหนที่ต้องสิ้นชีพไปแล้ว…… แต่เจ้าไม่รู้หรอกว่ามันเพื่ออะไร"
"พวกเขาทุกคนคือเด็ก ๆ รุ่นหลานที่ข้าเฝ้าดูมาตั้งแต่เกิดและโตขึ้น ข้าจะไปอยากให้พวกเขาตายได้อย่างไร"
หนวดขาวของไป๋โซ่วเฮ่อดูเหมือนจะสั่นระริกในสายลม เขาเงื้อมือขึ้นอย่างรวดเร็ว วินาทีถัดมา ภาพหนึ่งปรากฏขึ้นกลางความว่างเปล่า
ดูเหมือนจะอยู่ลึกสุดของท้องฟ้า ตรงนั้นมีน้ำวนขนาดมหึมา ศูนย์กลางของน้ำวนเหมือนหลุมดำ…… ที่หลุมดำนั้นมีทั้งสายฟ้าแลบและฟ้าร้อง
เซิ่งหน่วนก็ตกใจไปชั่วขณะเช่นกัน เงยหน้าขึ้นมองภาพนั้นพร้อมกับทุกคนรอบข้าง
น้ำวนนั้นหมุนวนอยู่ช้า ๆ คลอเคลียไปด้วยสายฟ้าแลบเป็นระยะ แล้วเธอก็เห็นว่า ที่ศูนย์กลางน้ำวน อีกฝั่งของหลุมดำ ตาเดียวขนาดยักษ์จ้องขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ดวงตานั้นเกาะอยู่บนหลุมดำแล้วมองมาทางนี้ เต็มไปด้วยความชั่วร้าย น่าสะพรึง การฆ่าฟัน และความโลภ